Deneysel periodontitis modelinde inflamasyon ve doku hasar parametrelerinin elisa yöntemi ile incelenmesi

Bu çalışmada deneysel periodontitis modeli oluşturulan sıçanlarda IL-1β, IL-6, IL-10, TNF-α, TGF-β, ve MMP-8 seviyelerinin kalp dokusundaki düzeylerinin periodontisli ve sağlıklı ratlardaki düzeylerinin karşılaştırılması ve periodontitise bağlı kalp rahatsızlıklarına yönelik biyomarkerların bulunması amaçlanmıştır. Periodontitis, dişeti dokusundan kaynaklanan ve tedavi edilmediğinde daha derin dokulara inerek kemik bütünlüğünü bozan bir hastalıktır. Periodontal hastalık, sadece bulunduğu dokuda değil başta kalp olmak üzere ve diğer organlara da etki edebilmektedir. Periodontitis patolojisinde birçok faktör görev almaktadır. Hastalığın patogenezinin tam olarak anlaşılması için hastalıkla ilgili sitokinlerin araştırılması gerekmektedir. Çalışmamız 20 adet Winstar ratlarkullanılarak planlandı. Ratlar hiçbir işlem uygulanmayan sağlıklı kontrol grubu (grup 1), bir haftalık dişeti inflamasyonu oluşturulmuş pre grubu (grup 2) ve iki haftalık dişeti inflamasyonu oluşturulmuş pro grubu (grup 3) olarak ayrıldı. Ratlar 90 mg/kg Ketosol ve 10 mg/kg Ksilazin uygulanarak anesteziye alındı. Deney gruplarındaki (grup 2, grup3) ratların alt birinci molar dişlerinin etrafına 3,0 ipek sütur bağlanmasıyla periodontitis modeli oluşturuldu. Örnek incelemesi için ratlardan kalp dokuları alındı. Dokular tartılarak Lysis Buffer tamponu ile homojenizasyon tamponu oluşturuldu ve örnekler kullanılarak IL-1β,IL-6, IL-10, TNF-α, TGF-β ve MMP-8 düzeyleri Elisa yöntemiyle incelendi. Periodontitisli ratlarda kontrol grubuna göre tüm sitokin düzeyleri daha yüksek oranda bulundu. Bu çalışma, kardiyovasküler hastalıkların teşhisine yönelik biyomarkerların araştırılması amacıyla planlanmıştır.