Deneysel serebral vazospazmda hidrojen sülfürün rolü

Anevrizmal subaraknoid kanama 6-11/100000 insidansa sahiptir. Serebral vasospazm serebral arterlerin daralmasıdır. Semptomatik serebral vasospazm, intrakraniyal arteriyel anevrizma rüptürü sonrası hastaların %30?da ortaya çıkan, subaraknoid kanamaya (SAK) bağlı morbidite ve mortalitenin birinci nedenidir. Neredeyse yarım yüzyıldır, serebral vazospazm konusunda geniş çapta araştırmalar yapılmakla beraber, halen nedenleri ve tedavisi hakkında istenen noktaya gelinememiştir. Tedavide birçok vazodilatatör ajan denenmiş ancak klinikte istenen başarıya ulaşılamamıştır. Hidrojen Sülfür (H2S), nitrik oksit ve karbon monoksitten sonra vücutta bulunan üçüncü gaz yapıdaki nörotransmitterdir. CBS, santral sinir sisteminde H2S sentezinden sorumlu ana enzimken, CSE daha çok kardiyovasküler sistemde H2S sentezinde rol oynar. Nörolojik, kardiyovasküler, gastrointestinal, genitoüriner ve endokrin sistemlerde birçok etkisi saptanan, birçok fizyolojik ve patolojik olayda rol oynadığı giderek artan biçimde anlaşılan H2S?in serebrovasküler sistemdeki rolü tartışmalıdır. Bu çalışmada deneysel olarak normal ve serebral vazospazm yaratılmış ratlarda baziler arterde H2S düzeylerinin saptanması, H2S donör ve inhibitörleri verilen deneklerde serebral vazospazmın nasıl etkilendiğinin belirlenmesi suretiyle H2S?in deneysel serebral vazospazmdaki rolünün araştırılması hedeflenmiştir. Kontrol, SAK, NaHS, AOAA, PPG, SAK+NaHS, SAK+AOAA ve SAK+PPG gruplarında ratların baziler arter lümen çapı ve duvar kalınlıkları ile baziler arterde CBS ve CSE enzim aktiviteleri immünhistokimyasal olarak değerlendirildi. Çalışmada SAK yapılan ve yapılmayan hayvanlarda NaHS?in belirgin vazodilatatör etkinliği saptanmıştır. AOAA ve PPG baziler arter ve beyin sapında CSE ve CBS enzim aktivitesini azaltmaktadır. Sonuç olarak SAK sonrası gelişen vazospazmda H2S?in rolünü inceleyen çalışmamızda, H2S?in sahip olduğu vazodilatatör etkinliği ile terapotik potansiyeli olduğu görülmektedir. Bu potansiyelin daha net biçimde ortaya konabilmesi için daha geniş çalışmalar gerekmektedir.