Denosumab ve bifosfonat grubu ilaçların dental implant osseointegrasyon başarısına etkisinin karşılaştırılması

1. ÖZET DENOSUMAB VE BİFOSFONAT GRUBU İLAÇLARIN DENTAL İMPLANT OSSEOİNTEGRASYON BAŞARISINA ETKİSİNİN KARŞILAŞTIRILMASI Osseointegrasyon, yeni doku oluşumu ile meydana gelen canlı kemik ile implant yüzeyi arasındaki anatomik ve fonksiyonel bağlantı olarak tanımlanır. Osseointegrasyon başarısını etkileyen çeşitli faktörler vardır. Sistemik faktörler, dental implant ile alveol kemik arasında gerçekleşen iyileşme fazlarının biyolojik sürecini etkilemesi sebebiyle implant başarısı açısından dikkatle değerlendirilmelidir. Osteoporoz tedavisinde sıklıkla kullanılan ajanlar olan denosumab ve bifosfonat grubu ilaçlar osseointegrasyon sürecini etkilemektedir. Bu hayvan çalışmasında, denosumab ve bifosfonat grubu ilaçların ve aynı zamanda denosumab yarılanma ömrünün dental implant osseointegrasyonu üzerine etkilerini incelemek amaçlanmıştır. Denekler her birinde 10 rat olacak şekilde 5 eşit gruba ayrılmıştır: 1.Kontrol Grubu (n=10): Genel anestezi altında herhangi bir medikasyon uygulanmamış deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplantların cerrahi olarak yerleştirimesini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 2.Bifosfonat (Zoledronik asit) medikasyonunun hemen ardından implant yerleştirilen grup (ZA1) (n=10): Genel anestezi altında intaperitoneal 0,1 mg/kg zoledronik asit medikasyonu yapılmış deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 3.Denosumab medikasyonunun hemen ardından implant yerleştirilen grup (DB1) (n=10): Genel anestezi altında subkutanöz 0,8 mg/kg denosumab enjekte edilen deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 4. Bifosfonat (Zoledronik asit) medikasyonunu takiben 1 ay sonra implant yerleştirilen grup (ZA2) (n=10): Bifosfonat medikasyonunu takiben 1 ay sonra genel anestezi altında deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplantların cerrahi olarak yerleştirilmesini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 5. Denosumab medikasyonunu takiben 1 ay sonra implant yerleştirilen grup (DB2) (n=10): Denosumab medikasyonunu takiben 1 ay sonra genel anestezi altında deneklerin sağ tibiya kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda sistemik zoledronik asit uygulamasının kemik implant kaynaşması üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış sağladığı gösterilmiştir (p<0.05). Bununla birlikte, DB1, ZA2 ve DB2 gruplarında da kontrol grubuna göre kemik implant kaynaşma değerlerinde numerik olarak artış gözlemlenmiş ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Anahtar Kelimeler: bifosfonatlar, denosumab, dental implant, osseointegrasyon, zoledronik asit