Depresif bozuklukta repetetif transkraniyal manyetik uyarım (RTMU) tedavisine yanıt açısından öngörücü (prediktif) etkenlerin araştırılması

Amaç: Depresif bozukluk (MDB) yaygınlığı her geçen yıl giderek artan; kişide hemen her alanda yüksek düzeyde işlevsellik kaybına yol açan bir ruhsal hastalıktır. Tedaviye dirençli depresyon tedavisinde öne çıkan seçeneklerden bir tanesi nöromodülatör bir yöntem olan Repetetif Transkraniyal Manyetik Uyarımdır (rTMU). Kişiselleştirilmiş tıp yaklaşımı ise son yıllarda psikiyatri alanında önem kazanmaya başlamıştır. Bu bağlamda çeşitli tedavi yöntemleriyle ulaşılan etkinlik düzeylerinin her bir psikiyatrik hastalık ve hasta için klinik ve biyolojik öngörücülerini belirlemek her geçen gün daha fala önem kazanmaktadır. Çalışmamızda depresyonun rTMU ile tedavisinde remisyon açısından farklı demografik ve klinik özelliklerin ne düzeyde öngörücü nitelikte olduğu retrospektif bir yaklaşımla incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Akdeniz Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilimdalı Transkraniyal Magnetik Uyarım(TMU) Polikliniği'ne 01 Şubat 2019- 01 Haziran 2020 tarihleri arasında başvuran, DSM-5 tanı ölçütlerine göre depresif bozukluk tanısı ile rTMU tedavisi uygulanan hastalar çalışmaya alınmıştır (N=120). Bu hastalar, yeterli süre ve dozda uygulanmasına rağmen en az bir antidepresan ilaç tedavisine yeterli yanıt alınmadığı için TMU tedavisine yönlendirilmiştir. Çalışmada en az 20 seans rTMU tedavisini tamamlanmış olan hastalara ait tıbbi kayıtlardan elde edilen klinik ve demografik özelliklerin remisyona girme ile ikişkisi araştırılmıştır. Bunun için hastalar remisyona girenler ve girmeyenler olarak iki grtuba ayrılarak sözü edilen özellikler açısından karşılaştırıldıktan sonra oluşturulan regresyon analiz modeliyle remisyon açısından hangi özelliklerin en yüksek yordayıcılığa sahip olduğu analiz edilmiştir. Sonuçlar: TMU tedavisi almış olan depresyon hastalarında remisyona girmeyi öngörücü faktörlerin araştırıldığı bu çalışmada tedavi öncesinde depresyonun şiddetli olmasının remisyona girme olasılığını azaltığı, tedavinin ikinci haftasında depresyon şiddetindegözlenen azalmanın remisyona girme olasılığını arttırdığı gözlenmiştir. Tartışma ve sonuç: Bu bulgular kişiselleştirilmiş psikiyatride kişiselleştirilmiş tıp uygulamaları açısından önemli olabilir. Zira; remisyonu öngörücü özelliklerin bilinmesi TMU tedavisine uygun hastanın seçilmesi ve tedavi sürecinde erken dönemde tedavi etkinliğinin önceden kestirilebilmesi gibi önemli avantajlar sağlayabilir.