Ders çalışma alışkanlıkları eğitiminin ders çalışma alışkanlığı, ders başarısı ve ders çalışma üzerine görüşlere etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, ders çalışma alışkanlıkları eğitiminin ortaokul beşinci sınıf Kuvvetin Ölçülmesi ve Sürtünme ünitesinde öğrencilerin ders çalışma alışkanlıklarına, ders başarılarına ve ders çalışma üzerine görüşlerine etkisinin incelenmesidir. Bu amacı yerine getirmek için nitel ve nicel araştırma desenlerini bir arada kullanmaya olanak tanıyan karma desen benimsenmiştir. Çalışmanın nicel boyutu ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel araştırma deseni benimsenerek gerçekleştirilmiştir. Deney grubunda 30, kontrol grubunda 30 öğrenci olmak üzere toplam 60 öğrenci nitel araştırma sürecine dahil edilmiştir. Araştırma grubunu Bartın ilinde bir devlete bağlı bir ortaokulun beşinci sınıfında öğrenim gören öğrenciler oluşturmuştur. Öğrencilere öncelikle ders çalışma alışkanlıkları anketi ve başarı testi uygulanmıştır. Uygulama öncesinde gruplar arasında ders çalışma alışkanlıkları ve başarı bakımından bir fark olmadığı görülmüştür. Ardından deney grubundaki öğrencilere ders çalışma alışkanlıkları eğitimi verilmiştir. Eğitimde başarı, ders çalışmanın önemi, öğrenme stilleri, ders çalışma teknikleri, ders çalışma ortamı ve ders çalışmayı etkileyen etmenler gibi konu başlıkları üzerinde durulmuştur. Eğitimin sonunda her öğrencinin uyabileceği bir çalışma planı yapmaları sağlanmıştır. Daha sonra Kuvvetin Ölçülmesi ve Sürtünme ünitesinin öğretimine geçilmiştir. Ünite deney ve kontrol gurubundaki öğrencilerle aynı öğretmen tarafından eşit şartlarda işlenmiştir. Uygulama sonrasında ders çalışma alışkanlıkları anketi ve başarı testi yeniden uygulanmıştır. Ayrıca deney grubundaki öğrencilerle çalışmanın nitel boyutunda yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Ulaşılan bulgular uygulama sonrasında deney grubu öğrencilerinin kontrol grubu öğrencilerine göre başarı testinde daha başarılı olduğunu göstermektedir. Ancak ders çalışma alışkanlıklarında genel olarak uygulama sonrasında deney ve kontrol grupları arasında bir farka rastlanmamıştır. Sadece geri çekilme alt boyutunda deney grubunun ders çalışmaktan kaçma konusunda kontrol grubuna göre daha olumlu alışkanlıklar geliştirdiği tespit edilmiştir. Deney grubu öğrencileriyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşme formunda da öğrencilerin ders çalışma tekniklerini öğrendiği, fen bilgisi dersi için kullanmaya başladıkları, diğer derslerde de geliştirdikleri ders çalışma teknikleri olduğu, verilen eğitimi motive edici ve eğlenceli buldukları tespit edilmiştir. Alışkanlık gelişiminin zaman isteyen bir süreç olduğu ve çalışma kapsamının sınırlı bir süre zarfında gerçekleştiği düşünüldüğünde ders çalışma alışkanlıkları üzerine yapılan geliştirme çalışmalarının daha geniş zaman zarfında planlanması, sadece fen bilimleri için değil diğer dersler için de düzenlenmesinin öğrenciler için faydalı olacağı düşünülmektedir.