Designer-AI interaction: A multi-method study of acceptance and ux of LLM chatbots

Bu tez, lisans düzeyindeki iletişim tasarımı öğrencilerinin büyük dil modeli (LLM) sohbet botlarını tasarım düşünme süreci boyunca nasıl kullandıklarını incelemekte ve literatürde öğrencilerin duygusal, etik ve yazarlık deneyimlerini yeterince ele almayan bir boşluğu hedeflemektedir. Karma yöntemli çalışma, bir öğrenci anketi ile yedi yarı yapılandırılmış görüşmeyi birleştirmekte ve bulguları Teknoloji Kabul Modeli, Norman'ın Duygusal Tasarım yaklaşımı ve Shneiderman'ın İnsan Merkezli Yapay Zekâ çerçevesiyle yorumlamaktadır. Bulgular, öğrencilerin LLM'leri fikir üretimi, planlama ve motivasyonu destekleyen işbirlikçi ortaklar olarak kullandıklarını; buna karşın yazarlık ve kontrolü koruduklarını göstermektedir. Kabul süreci hem işlevsel hem de duygusaldır ve kullanım kolaylığı ile hız, istem oluşturma becerisi ve doğrulama pratikleriyle dengelenmektedir. Öğrenciler ayrıca sürdürülebilirlik ve değer temelli platform tercihlerini etik tartışmaya dahil etmekte ve açık insan denetimi altında şeffaf, kararlı ve çok modlu sistemlere ihtiyaç duyduklarını belirtmektedir. Tez, doğruluk, yazarlık ve kontrol güvence altına alındığında LLM'lerin tasarım öğreniminin temel bir parçası hâline geldiği sonucuna varmakta ve eğitim, sistem tasarımı ve gelecekteki araştırmalar için çıkarımlar sunmaktadır..