Ayçiçeği (Helianthus annuus) ve soya fasulyesi (Glycine max) çeşitlerinin kömür çürüklüğü etmeni macrophomina phaseolina reaksiyonlarının belirlenmesi ve etmenin karakterizasyonu

Macrophomina phaseolina, polifag bir fitopatojenik fungustur ve ekonomik açıdan önemli tarım bitkilerinde ciddi verim kayıplarına neden olabilir ve hastalığı kontrol etmek için en uygun çözüm direnç kaynaklarının kullanılmasıdır. Bunu başarmak için hızlı ve güvenilir bir tarama yöntemi ön şarttır. Bu çalışmanın amacı, tam kontrollü koşullar altında yaygın olarak kullanılan inokülasyon yöntemlerini uygulamak ve inokulum olgunluğunun hastalık gelişimi üzerindeki etkisini araştırmak ve mısır, ayçiçeği ve soya fasulyesinden toplanan M. phaseolina popülasyonunun filogenetik analizini gerçekleştirmektir. Ayçiçeği üzerinde en hızlı hastalık gelişimi, genç hifal inokulum kullanılarak uygulanan gövde-kesiği ve gövde-bandı inokülasyon yöntemleri için gözlenmiştir ve her iki uygulamada da tekrarlanabilirlik oranı yüksektir. Bununla birlikte, gövde-kesiği inokülasyon yönteminin uygulanmasından sonra ayçiçeği fidelerinin hastalığa yüksek yatkınlığına bağlı olarak patojenisite çalışmaları için uygulanabilirken, gövde-bandı inokülasyon yöntemi için zıt bir durum gözlenmiştir. Gövde-kesiği inokülasyon tekniğinin, soya fasulyesinde patojenite ve çeşit reaksiyonları için tekrarlanabilir bir yöntem olduğu kanıtlanmıştır. Test edilen ayçiçeği çeşitleri arasında 11 TR 077 çeşidi orta derecede dirençli bulunmuştur ve soya fasulyesi çeşitleri için tam bir direnç gözlenmemiştir. ITS bölgesinin filogenetik analizi, ayçiçeği ve mısır kaynaklı izolatlar içeren 2 ayrı küme ve soya fasulyesi ve mısır izolatlarından oluşan 1 küme ile 3 küme oluşturmuştur.