Selektif östrojen reseptörü modülatörü (SERM) raloksifenin incelenmesi için elektrokimyasal dna biyosensörlerin geliştirilmesi ve uygulamaları

Selektif Östrojen Reseptörü Modülatörü (Serm) Raloksifenin İncelenmesi İçin Elektrokimyasal Dna Biyosensörlerin Geliştirilmesi Ve Uygulamaları, Raloksifen (Ralo) ([6-hidroksi-2-(4-hidroksifenil)-1- benzotiyofen-3-il]-[4-(2-piperidin-1-iletoksi)fenil]metanon), seçici bir östrojen reseptör modülatörüdür (SERM) kanser tedavisinde kullanılmaktadır. Östrojen reseptörlerinin iki farklı yapısı vardır: alfa ve beta. SERM maddeleri bu reseptörlere bağlanarak antagonist ve agonist etkilere sahiptir. SERM'ler, 3 boyutlu konformasyonu kullanarak bazı dokularda östrojen agonisti ve antagonisti etkilerine neden olan nonsteroidal bileşiklerdir. En iyi bilinen SERM'ler Ralo ve tamoksifendir (TAM). TAM östrojen reseptörlerini etkileyerek vücutta tedavi edici ve yan etki yaratan mekanizmalara neden olur. Tam, göğüs hücrelerinde östrojen antagonisti olarak görev yapar, ancak rahimde östrojen agonisti olarak hareket ederek endometriyumu uyarır. Öte yandan RALO, göğüs hücresi östrojen reseptörlerini antagonist olarak etkiler ve rahmi uyarmaz. Bu tez, tek kullanımlık elektrokimyasal biyosensör kullanılarak Ralo ve DNA arasındaki etkileşimi araştırdı. İlk olarak Ralo'nun elektrokimyasal davranışı, 2,0-12,0 pH aralığında sulu çözeltilerde döngüsel ve kare dalga voltametri ile incelenmiştir. Ralo'nun tespit limiti 5,63 µM (2.66 µg/mL) olarak hesaplandı (doğrusallık aralığı 1,25 ile 50 µg/mL arası). Ayrıca Ralo ve DNA dizileri arasındaki etkileşimi sağlamak için kalem grafit elektrot (PGE) kullanılarak elektrokimyasal bir biyosensör tasarlandı. Sonuç olarak geliştirilen biyosensör, Ralo-DNA etkileşiminin hassas bir şekilde analiz edilmesi için uygun bir aşama sağlamaktadır. Bu çalışmada antikanser ilacının DNA ile modifiye edilmiş elektrotlarla etkileşimi araştırıldı. Antikanser ilacı Ralo'nun DNA'ya bağlanma mekanizması elektrokimyasal voltametri yöntemleri kullanılarak belirlendi. Bu amaçla DNA ile modifiye edilmiş elektrotlar hazırlandı ve Ralo ile etkileşime sokulduktan sonra elektrokimyasal analizle ölçüldü. Özetle, tek kullanımlık elektrokimyasal biyosensörler kullanılarak Ralo-DNA etkileşiminin etiketsiz tespitinin hassas, daha hızlı ve daha az zahmetli tekniklerle yapılabileceği gösterilmiştir.