Diabetik hastalarda GHRL (RS4684677), FTO (rs8044769) ve PGC-1α (RS8192678) polimorfizmleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Diyabet, pankreasın Langerhans adacıklarındaki beta hücrelerinde multifaktöryel sebep-lere bağlı olarak insülin sentez defektleri sonucu gelişen genel olarak hiperglisemi ile kendini gösteren, kronik bir grup metabolik bozukluktur. Diyabet gelişiminde çevresel etkenlerin rolü olduğu kadar genetik yatkınlık da çok önemlidir. Diyabetik hastalarda yapılan polimorfizm çalışmaları sonucu birçok gen diyabet gelişimi ile ilişkili bulun-muştur. Biz de çalışmamızda genel olarak diyabet ve obezite ile ilişkilendirilen GHRL, FTO ve PGC-1α genlerinin belirli varyantlarının diyabet ile ilişkisini hasta ve kontrol grupları üzerinden karşılaştırarak göstermeyi amaçladık. Çalışmamıza 100 Tip2 DM hasta ve 94 sağlıklı gönüllüler dahil edilmiştir. GHRL (rs4684677), FTO (rs8044769) Ve PGC-1α (rs8192678) gen polimorfizm çalışmaları DNA izolasyonu sonrası Real-Time PCR yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Gruplar arasındaki istatistiksel farklıkları gösterebilmek için One-Way ANOVA testi, Post-Hoc ve Kruskal-Wallis testleri, SPSS kullanarak uygulandı. GHRL (rs4684677) için hasta ve kontrol grupları arasında fark bulunmazken, FTO (rs8044769) varyantı için TT allelini ve PGC-1α (rs8192678) var-yantı için GG allelini taşıyanlar, hasta grubunda daha sık olarak bulunmuştur. FTO (rs8044769) için hasta grubunda TT genotipi taşıyanlarda CT genotipi taşıyanlara göre LDL düzeyleri anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. PGC-1α (rs8192678) için. hasta grubunda, glukoz ve BMI düzeyleri GA genotipi taşıyanlarda GG genotipi taşıyanlara göre anlamlı olarak yüksek gözlemlenmiştir. GHRL (rs4684677) allellerinin biyokimyasal profillere göre dağılımında istatistiksel olarak bir farklılık saptanmamıştır. İlgili genlerin diyabet ile ilişkisi açıklama adına daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır