Dijital delil toplanması ve analizinin kişisel verilerle ilişkisine hukuksal ve adli bilimler boyutundan yaklaşım

Gelişen teknoloji, sosyal amaçlara hizmet ettiği gibi suç türlerinin çeşitliliğini de arttırarak yeni suç türlerinin ortaya çıkmasına ve bazı suçların işleniş şekillerinin değişmesine de sebebiyet vermiştir. Ceza kanunlarında tanımlanan suç unsurlarında doğrudan veya dolaylı yoldan bir araç olarak kullanılabilen teknolojik araçlar, ceza yargılamasında bir ispat vasıtası olarak bilgisayarlardan ve bilişim sistemlerinden elde edilen elektronik deliller olarak da kullanılmaktadır. Bu delillerin toplanmasında, delil bütünlüğünü korumak amacıyla dikkat edilmesi gereken teknik hususların adli bilişim süreçleri ile adli bilirkişilerce tespiti önem arz etmektedir. Dijital delillerin içerdikleri veriler, kimi zaman başka bilgi kaynaklarının bulunduğu olayları tanımlayabilmektedir. Bu kapsamda, dijital delil toplama ve analizinin potansiyel mahremiyet ihlali ve kişisel verilerin güvenliğinin sağlanamamasına ilişkin artan bir endişe bulunmaktadır. Zira, mahremiyet ve kişisel verilerin korunması dijital delil toplanma ve analizinde de hassasiyet gösterilmesi gereken bir husustur. Bu tez çalışmasında, dijital delillerin toplanması ve analizi safhalarının kişisel verilerin korunması ve mahremiyet ilişkisinin tam olarak irdelenmesi amacıyla; Türk Hukuk sistemindeki düzenlemeler ile konunun pratikte nasıl ele alındığı, uygulamada karşılaşılan zorlukların süreçteki aktörler ile yapılan mülakat çalışmasıyla derinlemesine incelenmesi neticesinde adli bilişim ve hukuki düzenlemeler kapsamında literatüre katkı sağlamak amaçlanmaktadır. Anahtar Kelimeler: Dijital delil, adli bilişim, kişisel verilerin korunması.