Dijital öykülerin okul öncesi dönem çocuklarının erken okuryazarlık becerisine etkisi

Bu araştırmada, erken okuryazarlık becerilerini değerlendirme aracının yazı farkındalığı ve ses bilgisel farkındalık üzerinde anlamlı bir fark yaratmadığı tespit edilmiştir. Araştırmaya dijital öykü sürecine katılan deney grubu ve kontrol grubu olmak üzere toplamda 28 çocuk katılmış olup, bu çocukların büyük bir çoğunluğu 60-72 ay aralığındadır. Katılımcıların cinsiyet dağılımı her iki grupta da eşit olarak %50 kız ve %50 erkek şeklinde dağılmıştır. Kardeş sayısı açısından, dijital öykü sürecine katılan deney grubundaki çocukların %64,3'ü bir kardeşe sahipken, kontrol grubunda bu oran %42,9'dur. Katılımcıların çoğunluğunun daha önce okul öncesi eğitim almadığı veya sadece bir yıl aldığı gözlemlenmiştir. Araştırmaya katılan çocukların annelerinin eğitim durumu ve yaş aralıkları farklılık göstermektedir. Dijital öykü sürecine katılan deney grubunda annelerin %50'si üniversite mezunu iken, kontrol grubunda bu oran %28,6'dır. Babaların eğitim durumu her iki grupta da benzerdir; %50'si üniversite mezunu ve %35,7'si lise mezunudur. Ses bilgisel farkındalık ve yazı farkındalığı ön ve son test sonuçları arasındaki farklılıklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Dijital öykü sürecine katılan deney grubunun ses bilgisel farkındalık ortalaması 21,29 iken kontrol grubunun ortalaması 20,64'tür. Yazı farkındalığı becerisinde ise dijital öykü sürecine katılan deney grubunun son test ve ön test arasındaki farkın ortalaması 19,07, kontrol grubunun ise 19,50'dir. Bu sonuçlar, erken okuryazarlık becerilerinin belirli eğitim müdahalelerinden bağımsız olarak gelişebileceğini ve bu becerilerin doğal süreçlerle de desteklenebileceğini göstermektedir. Bu bulgular, literatürdeki bazı çalışmaları desteklerken bazılarıyla da çelişmektedir. Anahtar kelimeler: Erken okuryazarlık, yazı farkındalığı, ses bilgisel farkındalık, dijital öykü