Dijital teknolojilerin beden, mekân ve etkileşim kavramları üzerinde etkisi

Mimarlık alanında teknolojik gelişmeler ve dijitalleşme ile birlikte mekân kavramı ve mekânda gerçekleşen deneyimler farklı boyutlar kazanmaktadır. Beden ve mekân arasındaki etkileşim dijital teknolojilerin gelişimiyle daha olanaklı hale gelmektedir. Dijital teknolojiler vasıtasıyla bedensel veriler tanımlanmakta ve kontrol edilmektedir. Bu yeni durum, mekân ve beden arasında karşılıklı etkileşim potansiyelini artırarak farklı mekân deneyimlerinin ortaya çıkmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda tez çalışması, beden-mekân etkileşiminde dijital teknolojilerin kullanımı sonucunda sanal ve melez deneyim mekânlarının ortaya çıkması fikri üzerinden gelişmektedir. Etkileşimli dijital mekânlarda bedenden alınan veriler mekânda kullanılan arayüzlerle işlenerek mekânda değişim ve dönüşümlere neden olmaktadır. Bu değişimler beden tarafından algılanıp ve zihinsel süreçten geçerek farklı mekânsal deneyimlere yol açmaktadır. Tezin ana argümanı, dijital teknolojiler olarak mekânlarda kullanılan arayüzler vasıtasıyla üretilen etkileşimli mekânlar, giyilebilir teknolojilerle üretilen mekânlar ve giyilebilir mekânları beden-mekân etkileşim süreci üzerinden inceleyerek tartışmaya açılmaktadır. Ardından konu edilen örnekler yardımıyla bu mekânlarda dijital teknolojilerin beden, mekân ve etkileşim kavramları üzerindeki etkisi incelenerek ortaya çıkan farklı deneyim mekânları değerlendirilmiştir. Konu kapsamında incelenen örneklerde bedenin dijital teknoloji vasıtasıyla mekân bağlamında dönüşümü, etkileşimi ve yeni deneyimleri irdelenmiştir. Bu etkileşimli dijital mekânların günlük yaşam eylem ve deneyimlerinden farklı olarak, bir iletişim ortamı haline gelerek yepyeni deneyimlere yol açtığı ortaya konulmuştur.