Dijitalleşmenin örgüt yapısı, iletişim ve eğitim faaliyetleri kapsamında çalışanların iç girişimcilik eğilimleri üzerindeki etkisi

Özellikle son 250 yıllık süreç baz alındığında Sanayi Devrimi'yle başlayan Endüstri 1.0 yolculuğu günümüzde dijitalleşme fenomeniyle Endüstri 4.0'a ulaşmayı başarmıştır. Dijital dönüşüm ve dijital teknolojinin 21. yüzyılın temel fenomeni haline geldiği koşullarda çalışma yaşamı ve kurumların dönüşümü de kaçınılmaz olmuştur. Bu çalışmada dijitalleşmenin genel olarak toplumsal yansıması, dijitalleşme serüveninin tarihsel arka planı aktarılıp ardından dijitalleşmenin kurumlara etkisi, çalışma hayatında getirdiği yenilikler ve çalışanların iç girişimcilik özellikleriyle ilişkisi sunulmaktadır. Daha somut olarak bu çalışmada, hem dijitalleşmenin örgüt yapısı, iletişim ve insan kaynakları eğitimi hem de demografik değişkenler kapsamında iç girişimcilik üzerinde nasıl bir etkiye sahip olduğu ile ilgili varsayımlar (hipotezler) ortaya konulmakta ve test edilmektedir. Bu amaçla, araştırmacı tarafından geliştirilen bir anket Ankara ilindeki üretim sektöründe çalışanlara uygulanmış ve 286 adet geçerli anket elde edilmiştir. Anket verileri SPSS 23.0 programı aracılığıyla analiz edilerek bazı bulgulara ulaşılmıştır. Araştırmanın ana hipotezi olan; dijitalleşme boyutlarının örgüt yapısı, örgütsel iletişim ve insan kaynakları eğitimlerinin çalışanların iç girişimcilik eğilimleri üzerindeki etkisini test etmek amacıyla yapılan çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre üç bağımsız değişkende bağımlı değişken üzerinde etkili olmuştur. Bağımsız değişkenlerden eğim değişkeni, iç girişimcilik üzerinde en fazla etkili olan değişken olmuştur. İç girişimcilik eğilimini etkileyen diğer değişkenlerin örgütsel iletişim ve örgüt yapısı değişkenleridir. Demografik değişkenlerle iç girişimcilik eğilimi kapsamındaki hipotezlerin analizi sonucunda ulaşılan bulgular; cinsiyet ve eğitim değişkenlerinin dijitalleşme boyutları ve iç girişimciliği açıklamakta kullanılamayacağı; teknolojik adaptasyon düzeyinin örgüt yapısı ve iç girişimcilik eğilimlerini açıklamakta kullanılabileceği; yaş ve iç girişimcilik arasında bir ilişki bulunmadığını fakat yaş arttıkça dijital teknoloji kullanma düzeyinin arttığı ve çalışanların iş yaşamındaki toplam çalışma sürelerinin artmasının iç girişimcilik eğilimlerini pozitif yönde etkilediği şeklindedir. Elde edilen bulguların yorumlanmasından sonra çalışma işletmeler ve araştırmacılar için yapılan önerilerle son bulmaktadır.