Lif takviyeli kendinden yerleşen betonun asit ve sülfat atağı altında doğrudan kesme mukavemeti

Bu tez, çelik lifler (SF) ve polipropilen lifler (PPF) ile güçlendirilmiş kendiliğinden yerleşen betonun (SCC) kayma mukavemeti üzerine deneysel bir araştırmayı göstermektedir. Ayrıca taze ve diğer bazı mekanik özellikler hava, sülfat (%5 konsantrasyonda MgSO4) ve asit (%5 konsantrasyonda H2SO4) olmak üzere üç farklı çevre koşulunda incelenmiştir. Beş farklı karışım oluşturuldu: kontrol karışımı olarak lifsiz SCC, %0,1 ve %0,2 hacim fraksiyonlarına sahip SF ilaveli SCC ve %0,1 ve %0,2'lik değişen hacim fraksiyonlarına sahip PPF. 30 gün maruz kaldıktan sonra önceki ortamlara maruz bırakıldıktan sonra FRSCC numuneleri üzerinde kesme mukavemeti, basınç mukavemeti ve yarma gerilme mukavemeti uygulandı. İşlenebilirlik için, PPF'nin SCC'nin işlenebilirliğini kötü bir şekilde azalttığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle, hacim oranını seçerken özel dikkat gösterilmelidir. Ancak SF işlenebilirliği biraz etkiler ve PPF'ye kıyasla azaltmaz. Genel olarak SCC karışımlarının kayma direncinin, artan SF ve PPF hacim fraksiyonu ile arttığı bulunmuştur. Basma mukavemeti PPF ile iyileşme göstermedi, ancak çekme mukavemetinde bazı iyileşmeler sağlandı. Ancak, SF ile önemli ölçüde iyileştiler. Her iki elyafın da bazı iyi dayanıklılık etkilerine sahip olduğu ve agresif çevre koşullarına karşı dirençli olduğu bulundu.