Konuşma akıcılığı bozukluğu ve el jestleri: Üst bilişsel süreçlere açılan pencereler

Üst bilişsel süreçlerin dil ile nasıl etkileşime girdiği az çalışılmış bir alandır. Önceki araştırmalar, insanların cevaplarından emin olmadıklarında konuşmalarında akıcılığın bozulduğunu ("ıı" veya "ım" kullanımı gibi) göstermektedir. Jestlerin dil kullanımında izleme ve öngörücü rolleri bulunmaktadır ve bu da üst bilişsel süreçlerin dahil olduğunu önermektedir. Ayrıca, konuşma akıcılığı bozuklukları ve el jestlerinin kullanım oranları, iletişimsel bağlama göre değişmektedir. Kişiler, dinleyiciyi görebildiklerinde daha az konuşma aksaklığı yaşarlar ve daha fazla el jesti üretirler. Bu çalışmada, 50 katılımcıya (32 kadın, Ortyaş = 21.16, SS = 1.46) görünür (n = 25) veya görünmez (n = 25) bir dinleyici ile 40 genel bilgi sorusu sorulmuştur. Katılımcılar, soruyu gördükten hemen sonra bildiklerini hissetme yargıları vermiş ve cevaplarını düşünürken yüksek sesle düşünmeleri istenmiştir. Daha sonra, retrospektif güven yargılarını belirtmişlerdir. Sonuçlar, iletişimsel bağlamın jestlerin veya konuşma akıcılığı bozukluklarının oranını etkilemediğini göstermiştir. Jestler ve konuşma akıcılığı bozuklukları, doğruluk ve bildiklerini hissetme yargılarıyla da ilişkili bulunmamıştır. Ancak, hem jestler hem de konuşma akıcılığı bozuklukları retrospektif güven yargılarını tek başına ve etkileşimli olarak öngörmüştür. Konuşma akıcılığı bozuklukları, retrospektif güven yargılarını olumsuz yönde öngörmüştür. Buna karşılık, el jestleri retrospektif güven yargılarıyla olumlu ilişkili bulunmuştur. Daha önemli olarak, jest kullanımı, konuşma akıcılığı bozuklukları fazla sayıda olduğunda retrospektif güven yargılarıyla daha güçlü bir ilişki göstermiştir. Bu sonuçlar, üst bilişsel yargıların incelenmesinde dil ile ilgili ipuçlarının önemini vurgulamaktadır.