Dişi ve erkek ratlarda kastrasyonun (orşiektomi ve ovariektomi) mesane duvarı, mesane trigonu ve proksimal üretrada endotelyal, indüklenen ve nöronal nitrik oksit düzeylerine etkileri ve üriner sistem fonksiyonları ile ilişkisi

Amaç: Kastrasyonun alt üriner sistem dokuları (mesane, trigon ve üretra) üzerinde olan etkilerini nitrik oksit düzeyinde araştırmak ve daha sonra kastrasyon uygulanan hastalarda fosfodiesteraz inhibitörleri ile ilgili yapılacak klinik çalışmalara ışık tutmak ve alt üriner sistem semptomlarının gelişiminde belirgin rolü olan testosteron ve nitrik oksit arasındaki muhtemel ilişkilere kapı aralamaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada toplam 32 adet albino spraque dowley cinsi rat kullanıldı. Ovariektomi, orşiektomi yapılan ve kontrol grubutüm hayvanlardan farklı dokular etiket kod numaraları ve grup adları verilerek içinde % 10'luk formaldehitbulunan ve ağzı sızdırmayan özel şişelere bırakıldı. Histopatolojik ve immünohistokimyasal inceleme icin nitrik oksit antikorları ile boyama yapmak amacıyla alınan mesane ve üretra dokuları rutin takip işlemlerden geçirilip bloklandı. Bloklanan dokular 4-5 mikron kesitlerinde kesilip nitrik oksit antikorları ile boyanıp uygun görülen yerler fotoğraflandı. Bulgular: Kontrol ve kastre rat grupları arasında eNOS ve nNOS aktivitesi açısından mesane gövde ve trigon bölümünde yapılan histolojik ve immünhistokimyasal boyamalarda anlamlı sonuçlar elde edilmiştir. iNOS açısından anlamlı veriler bulunamamıştır. Kontrol ve orşiektomize rat gruplarında eNOS ve nNOS aktivitesi için proksimal üretrada yapılan histolojik ve immünhistokimyasal boyamalarda anlamlı sonuçlar elde edilmiştir. Dişi rat gruplarında üretra kısa olması nedeniyle net doku elde edilememiştir. Sonuç: Yapılan çalışmada istatistiksel anlamlı sonuçlar elde edilmiş olup NO ve NOS enzim çeşitlerinin mesane ve üretrada kastrasyondan etkilendiği gözlenmiştir. Sonuç olarak aşırı aktif mesane veya alt üriner sistem semptomlarının tedavisinde yer alması için bu çalışmalar ürodinamik verilerle desteklenmeli ve sonrasında tedavi yolunda umut ışığı olmaya devam etmelidir. Klinik olarak NO bazındaki mekanizmalar normal miksiyonun korunmasında ve üriner inkontinansta önemli olabilir. Bu mekanizmaların pelvik cerrahi veya spinal yaralanmalar sonrası gelişen işeme disfonksiyonu ve inkontinansın kısmi sorumlusu olabilir. Bu sorumluluk ileri çalışmalar ile daha da desteklenirse bu alanlardaki tedavi seçeneği olarak NOS agonistleri veya NO donörleri tedavideki yerini bulabilir.