Disiplinlerarası uygulama yöntemi olarak ışın izleme teknolojisinin dijital sanata etkileri

Dijital sanat, son yılların öne çıkan ve hızla gelişen alanlarından biridir. Bilgisayarın başlangıçta yalnızca görsel dünyayı biçimlendiren mekânsal bir araç olarak algılanması, otonom sistemler, sanal gerçeklik (VR), artırılmış gerçeklik (AR) uygulamaları ve yapay zekânın yükselişiyle değişmiştir. Bu teknolojiler, insan görsel algısını ve bakış açısını dönüştürerek, bireylerin kendi zihinlerinde çeşitli imgelem evrenleri yaratmalarına ve yeni deneyimler edinmelerine olanak sağlamıştır. İnternet gibi sanal mecralar sayesinde sanatın bütünleştirici etkisi arttı; sanatçılar kültürel sınırları aşarak küresel bir izleyici kitlesine ulaştılar. Üç boyutlu algıladığımız evrenin, otonom sistemler aracılığıyla kullanıcının zihninde kendi dünyasını oluşturabilmesi, bu dönüşümün en çarpıcı yönlerinden biridir. Bu tez çalışması, ışın izleme teknolojisinin matematiksel kesinlik ve fiziksel gerçekçilikle donatılmış bir araç olarak, sanatçıya sunduğu yeni ifade biçimlerini merkezine almaktadır. Çalışma, disiplinlerarası bir yaklaşımla sanat ve bilimin bir araya gelerek "gerçeklik" kavramını, güncel sanatın verileri ışığında yeniden tanımlamayı amaçlamaktadır. Araştırma, inceleme ve uygulama çalışmalarından elde edilen veriler, ışın izleme teknolojisinin gelecekteki sanatsal yaratımlara ilham veren heyecan verici bir dönemi işaret ettiğini göstermektedir. Sanatın temel konularının yanı sıra, farklı disiplinlerin sanatı ve estetiği bilimle bağdaştırmasına olanak sağlaması amacıyla, dış dünyanın ve zihinsel olguların dijital ortamla benzetiminin buluşması, gerçek dünyayı simüle etmesi ve yenilikçi sanat yaklaşımları bağlamında önemli bir gelişmedir. Bu yaklaşımı merkeze alan tez çalışmasında, elde edilen önemli veriler arasında ışın izleme teknolojisinde görünen ile benzetilen arasındaki ilişkinin sorgulanması, gerçek ile yapay evrenin karşılaştırılması ve deneyimlenmesinin bir ihtiyaç haline geldiği dikkat çekmektedir. Ayrıca, dijital benzetimin sınırları olduğu göz önünde bulundurularak, bu benzetimi dijital ortamda yaratmanın faydaları nelerdir, yeni bir olgu oluşturulabilir mi gibi sorulara yanıt aranmıştır. Tez kapsamında betimsel analiz yöntemi ile literatür taraması yapılmış, sanat ve bilim ortaklığını kullanan olgular incelenmiş ve bu bağlamda yeni fikirler ortaya konulmuştur.