Diyabetik ve nondiyabetik hastalarda nöromuskuler bloğun geri döndürülmesinin karşılaştırılması

ÖZET Amaç: Çalışmamızda diyabetes mellituslu (DM) hastalarda nöromuskuler blokajın (NMB) sugammadeks ile geri döndürülme özelliklerinin nondiyabetik hastalarla karşılaştırmalı olarak araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Diyabetik (n=21) ve nondiyabetik (n=20) olmak 2 grup oluşturuldu. Tüm hastalara premedikasyon uygulandı. Hastalar operasyon salonuna alındıktan sonra Datex Ohmeda S/5 Avance anestezi cihazı ile monitorizasyon uygulandı; EKG (DII derivasyonu), periferik oksijen satürasyonu (SPO2), non-invazif kan basıncı (SKB, DKB, OKB), solunum sayısı (SS), soluk sonu karbondioksit basıncı (ETCO2), inspiratuar sevofluran konsantrasyonları takip edildi. Nöromuskuler monitorizasyon sağlandı. Anestezi indüksiyonu propofol 2 mg/kg, fentanil 1 mcg/kg ile uygulandı. Kirpik refleksi kaybından sonra supramaksimal uyarı tespit edildi ve rokuronyum 0,6 mg/kg uygulandı. Belirlenmiş olan supramaksimal uyarı ile TOF stimulasyonu uygulandı, TOF 2 olduğunda endotrakeal entübasyon gerçekleştirildi. Anestezi idamesi %50 O2 + %50 hava ve sevofluran 1 MAC ile sağlandı. TOF monitorizasyonu 5 dakika aralıklarla sürdürüldü ve kaydedildi. İntraoperatif dönemde TOF 2 yanıtı alındığında rokuronyum 0,15 mg/kg idame dozu uygulandı. T2i süresi entübasyon süresi olarak, T2d süresi klinik etki süresi olarak kaydedildi. Operasyon sonunda sugammadeks 2 mg/kg uygulandı. TOF oranı 0,9 düzeyine ulaşınca süresi kaydedilerek hastalar ekstübe edildi. Bulgular: Çalışmamızda entübasyon süreleri diyabetik grupta 183,14±96,49 saniye iken, nondiyabetik grupta 155,10±42,41 saniye olarak bulundu. Klinik etki süresi diyabetik grupta 2549,61±913,17 saniye iken, nondiyabetik grupta 2208,95±475,00 saniye olarak bulundu. TOF oranı 0,9'a ulaşma süresi diyabetik grupta 434,61±857,09 saniye iken nondiyabetik grupta 250,45±108,44 saniye olarak bulundu. Gruplar arasında entübasyon süresi, klinik etki süresi, TOF oranı 0,9'a ulaşma süreleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Sonuç olarak diyabetik hastalarda nöromuskuler blokajın geri döndürülmesinde ve derlenme döneminde yaşanabilecek problemler açısından sugammadeksin iyi bir alternatif olduğu düşünülmüştür. ANAHTAR KELİMELER: diyabetes mellitus, nöromuskuler blokaj, postoperatif rezidüel kürarizasyon, rokuronyum bromür, sugammadeks