Diyabetik nöropatide interleukin-10'un prognostik rolü için biyokimyasal karşılaştırmalı çalışma

Küresel nüfusun üçte birinden fazlası obez veya aşırı kiloludur. Obezite, tip 2 diabetes mellitusun (T2DM) gelişimi için önemli bir risk faktörüdür. Enflamasyon, erkek ve bayanlarda yaşam beklentisinin azalmasına katkıda bulunur. Çalışma için, üç vaka grubu oluşturuldu. Birinci grup, kontroller olarak temsil edilen 30 görünüşte sağlıklı denek, ikinci grup tip 2 diyabet hastası, uzun süreli herhangi bir komplikasyonu olmayan 30 diyabetik hastayı, üçüncü grup ise nöropatili 30 diyabetik hastayı içeriyordu. Üç grubun yaşları ortalama (≤ 40 ≥ 60 yıl) içindeydi. ve tip II diyabet dönemlerine göre, hastalığı beş yıl ve üzeri olan hastalar alındı. IL-10, Enflamasyon ve hipergliseminin üretimini destekleyen önemli bir anti-enflamatuar sitokinindir. Yüksek interlökin 10 seviyeleri, diyabetik nöropatinin erken uyarısı olarak kabul edilebilir. Yüksek düzeyde inflamatuar belirtiler diyabetin süresiz olarak erken uyarısıdır Diyabetik nöropatide oksidan ve antioksidan dengede bozukluk vardır ve diyabet IL-10'un açlık kan şekeri (FBG), glikolize hemoglobin (HbA1c), inflamatuar belirteçler ile pozitif korelasyonu vardır. Eritrosit sedimantasyon hızı (ESR) ve Malondialdehit (MDA) ve albümin (Alb) ile ters korelasyon olduğu tespit edilmiştir.