DKAB öğretmenlerinin aldıkları din eğitiminin, duygusal zekâ düzeyleri ile mesleki öz-yeterliliklerine etkisi üzerine bir araştırma (İstanbul Anadolu Yakası örneği)

Bu çalışmanın çıkış noktası, son yıllarda pek çok alanda olduğu gibi öğretmenlik alanında da üzerine sayısız çalışma yapılmış olan "Duygusal Zekâ" ve "Mesleki Öz-yeterlilik İnancı" kavramlarıyla ilgili din eğitimi alanındaki çalışmaların hayli az olmasıdır. Bu çalışmada ise söz konusu kavramlar ile din dersi öğretmenlerinin aldıkları din eğitimi ve sonucunda geliştirdikleri din anlayışları arasındaki ilişkiler araştırma konusu edilmiştir. Tarama modelleri arasında ilişkisel tarama modeline göre hazırlanan bu araştırmanın evren kümesi, ortaokul düzeyinde çalışan din dersi öğretmenlerinden oluşurken, örneklem kümesi ortaokulda görev yapan 122 kadın ve 64 erkek din dersi öğretmeninden oluşmaktadır. İstanbul'un Anadolu yakasında görev yapan bu öğretmenler, olası örnekleme yöntemlerinden biri olan uygun örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırmada, uygulama kolaylığı ve farklı ilçelerde çalışan geniş bir öğretmen kitlesine ulaşmaya imkân sağlaması açısından anket tekniği kullanılmıştır. Bu çerçevede, katılımcıların demografik özelliklerinin belirlenmesinde "Kişisel Bilgi Formu", dindarlık düzeyi hakkında bilgi edinmek amacıyla kısaltılmış "Dindarlık ölçeği", duygusal zekâ düzeylerinin belirlenmesinde "Schutte Duygusal Zekâ Ölçeği" ve mesleki öz- yeterliliklerinin belirlenmesinde ise "Öğretmen Öz Yeterlilik Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda din dersi öğretmenlerinin hayat boyu aldıkları din eğitimi ve bu eğitim dolayısıyla geliştirdikleri din anlayışı ile duygusal zekâ düzeyleri ve mesleki öz-yeterlik inançları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Anahtar Kelimeler : Din Eğitimi, Din Anlayışı, Duygusal Zekâ, Mesleki Öz-Yeterlik