Doğa konusu üzerine görsel algılama biçimleri bağlamında sembolik imge yorumlamaları

Nitel araştırma yöntemiyle yapılan bu araştırmada, doğa temasının sanatçılar tarafından nasıl algılandığı ve sembolik imgeler aracılığıyla nasıl ifade edildiği, insan psikolojisi üzerinde nasıl etkiler bıraktığı incelenmiştir. Farklı dönemlerden sanatçıların eserleri araştırma kapsamında ele alınmış, araştırmacının yaptığı çalışmalar betimsel resim analiz yöntemiyle değerlendirilmiş, görsel algı, psikolojik görme ve sembolik imge gibi kavramlar ile kavramsal çerçeve oluşturmuştur. Sanatçıların teknikleri, renk seçimleri ve kompozisyon anlayışları ayrıntılı biçimde analiz edilerek, sembollerin bilinçaltıyla ilişkisi ve psikolojik anlamları araştırılmıştır. Dönemler arası karşılaştırmalarla doğa temsillerindeki değişimler ve bu değişimlerin tarihsel, kültürel ve bireysel nedenleri ortaya konmuştur. Sanatçıların doğayı yalnızca estetik bir tema olarak değil, aynı zamanda duygularını, düşüncelerini ve hayallerini yansıttıkları bir anlatım aracı olarak kullandıkları tespit edilmiştir. Bu doğrultuda, doğa temsillerinin sanatçının iç dünyasının ve içinde bulunduğu dönemin ruhunun bir yansıması olduğu anlaşılmıştır. Araştırmada, doğa konusu görsel algı biçimleri ve psikolojik görme kavramları bağlamında ele alınmış, manzara resmindeki temsilleri üzerinden değerlendirilmiştir. Kısacası, sanatçıların doğaya yükledikleri anlamların sembolik imgelerle birleşerek bireysel, toplumsal ve estetik düzeyde farklı katmanlar oluşturduğu, sanatın ve doğanın kesişiminde sanatçının içsel ve sosyal yolculuğunun anlamlı bir şekilde ortaya çıktığı görülmüştür. Araştırma kapsamında araştırmacı tarafından yapılan 12 adet tuval üzerine yağlı boya çalışması araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır.