Postnatural environments: Literary cartographies of pollution in Jim Crace's The Pesthouse, John Burnside's gGlister, and Joseph D'Lacey's Garbage Man

Doğa-kültür etkileşimlerinin karanlık yönüne dikkat çeken bu tez, Jim Crace'in The Pesthouse (2007), John Burnside'ın Glister (2008) ve Joseph D'Lacey'in Garbage Man (2009) romanlarında zehirliliğin nasıl el değmemiş, bâkir doğanın sonuna işaret ettiğini ve doğanın nasıl "doğa sonrası" hâle geldiğini inceleyerek doğadan sonra ne geldiği sorusu üzerine eğilir. Temel olarak çevre sorunlarıyla ilgilenen bu üç roman, kirlenen ve zehirlenen çevrelere ışık tutmaktadır ve günlük yaşantılarda insanın zehirliliğe maruz kalmasını göz önünde tutarak ekolojik kaygıları dile getirmektedir. Bu bağlamda romanlar özellikle insan ve çevre arasında süregelen toksik etkileşimi vurgulayarak nasıl doğa sonrası çevrelerin zaten insan bedeninin bir parçası olduğunu ortaya koyarlar. Böylelikle "yeşil sonrası ekoloji," "karanlık ekoloji" ve "çöp ekolojisi" ile ilgili son dönem akademik tartışmaları ayrıntılarıyla açıklayan bu çalışma, her romanın nasıl kirlenen çevrelerle edebi, kültürel ve ekolojik varsayımlara odaklandığını ve nasıl bu varsayımları sorunlaştırdığını örneklendirir ve seçili romanlarla ekoeleştirel bir bağlantı kurar. Bu tezin giriş bölümünde güncel ekoeleştirel kuramlar kullanılarak doğa sonrası çevrelerle ilgili tartışmalar açıklanmıştır. Bu üç roman, zehirlilik bağlamında doğa sonrası kartograflar yaratan yeşil sonrası, karanlık ve çöp ekolojileri olarak üç farklı bölümde tartışılmıştır. Birinci bölüm insan kaynaklı müdahaleyle gezegene ve atmosfere yapılmış çevresel zararın nasıl yeşil sonrası ekolojiler ürettiğini mercek altına alarak Jim Crace'in The Pesthouse romanını incelemektedir. İkinci bölüm sanayi sonrası bir kasabada harabe kimya tesisi yüzünden havada ve toprakta biriken zehirlerin ve kirleticilerin nasıl karanlık ekolojik dönüşümler ortaya çıkardığını gösterecek ve bu bağlamda John Burnside'ın Glister romanını irdeler. Üçüncü bölüm ise çöp ve çöp atıklamanın nasıl çöp ekolojiler yarattığını ve tüketimciliğin nasıl çöp toplumlar oluşturduğunu sorgularken sosyal ve ekolojik bağlamlarda Joseph D'Lacey'in Garbage Man romanını analiz etmektedir. Bu bölümler ilgili kuramsal tartışmalarla bağlantılı olarak ekoeleştirel okumalarda bulunmaktadır. Sonuç olarak bu romanlarda örneklenen doğa sonrası çevreler yeşil sonrası, karanlık ve çöp ekolojilerin meydana getirdiği "ekolojisonrası" gerçeği göstermektedir. Bu gerçeklik insanların ve insan-dışı canlıların nasıl bedenler-arası olarak toksik ilişkiler içerisinde birbiriyle bağlantılı olduğunu belirtmektedir.