Doğa sporu antrenörlerinin sporcuları yönünden algılanan etkili iletişim düzeylerinin incelenmesi

Araştırmanın Amacı ve Yöntemi; Doğa sporu antrenörlerinin etkili iletişim beceri düzeylerinin incelenmesini amaçlayan bu çalışmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Doğu Karadeniz bölgesinde Rize ilinde doğa sporu antrenörlerinin sporcuları yönünden algılanan etkili iletişim düzeylerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Rize ilinde Doğa Sporu Yapan Sporculardan (Rafting, Kano, Dağcılık, Kayak, Trekking) 124 erkek, 29 kadın olmak üzere topam153 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Yılmaz İ. tarafından geliştirilen 48 maddeden oluşan "Antrenörlerin Etkili İletişim Becerileri Ölçeği"(2008) kullanılmıştır. İstatistiksel olarak öncelikle verilere normallik testi (Shapiro Wilks) yapıldı ve verilerin normal bir dağılıma sahip olduğu görüldü. Sporcuların dağılım yüzdeleri tanımlayıcı istatistik (Descriptive Statistic) ile belirlendi. Cinsiyet ve sporculuk düzeyine bağlı olarak sporcuların iletişim puanlarının karşılaştırılmasında α=0.05 anlamlılık düzeyinde bağımsız iki grup için T-Testi yapıldı. Yaş, Eğitim Düzeyi, Spor Dalı, Takım Türü, Spor Yapma Yılı, Haftalık Antrenman Sayısı, Aynı Antrenörle Çalışma Süresi, Babanın Eğitim Durumu ve Annenin Eğitim Durumuna bağlı olarak ise yine α=0.05 anlamlılık düzeyinde tek yönlü Anova (One Way Anova) testi uygulandı. Araştırmanın elde edilen istatistik test sonuçlarına bakıldığında cinsiyet faktörüne göre (t151; 0,177; p>0.05), sporculuk düzeyi (t151; 2,755; p>0.05), yaş (F3,152; 2.139; P>0.05), eğitim düzeyi (F2,152; 1.390; P>0.05) takım türü (F3,152; 1,023; P>0.05), spor yapma yılı (F3,152; 0,174; P>0.05) haftalık antrenman sayısı (F 3,152; 1.514; P>0.05), aynı antrenörle çalışma süresi (F 4,152; 2.295; P>0.05), babanın eğitim durumu (F 3,152; 0.107; P>0.05) ve annenin eğitim durumuna (F 2,152; 0.500; P>0.05) bağlı olarak doğa sporu sporcularının antrenörlerini iletişim becerilerini puanları arasında anlamlı bir fark bulunmazken, spor dalı (F 4,152; 2.547; P<0.05) na göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur. Sonuç olarak doğa sporu sporcuların antrenörlerinin tamamının etkili ve üst düzeyde iletişim becerisine sahip olduğu, iletişim becerisinin de haftalık antrenman sayısına bağlı olarak arttığı tespit edildi.