Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi Nöroloji Anabilim Dalı denge polikliniği'ne son bir yılda başvuran vestibüler migren hastalarının klinik özelliklerinin değerlendirilmesi

Amaç: Vestibüler migren, tekrarlayan vertigo ve migren ataklarıyla seyreden, çeşitli nörootolojik bulguların eşlik ettiği bir hastalıktır. Bu çalışma ile denge polikliniğimize başvuran vestibüler migren hastalarının baş ağrısı ve baş dönmesi özelliklerinin tanımlanması ve migren hastalarında sık görülen hareket hastalığı öyküsü ile ailesel migren öyküsünün değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Çalışmamızda, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı Denge Polikliniğinde son bir yılda The International Classification of Headache Disorders 3 (ICHD-3) tanı kriterlerine göre kesin ve olası vestibüler migren (VM) tanısı almış 102 hasta retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Hastaların demografik bilgileri, ailesinde migren ve baş dönmesi öyküsünün varlığı, baş ağrısı ve baş dönmesi detaylı özellikleri incelenmiştir. Bulgular: Vestibüler migren hastalarının yaş ortalaması kesin vestibüler migren (KVM) grubunda 42,69  14,15, olası vestibüler migren (OVM) grubunda 48,55  14,57 saptanmıştır. Cinsiyet dağılımı % 14,7 erkek, % 85,3 kadındır. Baş ağrısı (BA) başlangıç süresi KVM grubunda 16,62 ± 12,86 yıl; OVM grubunda 14,36 ± 11,43 yıl saptanmıştır. Baş dönmesi (BD) başlangıç süresi KVM grubunda ortalama 56,41  81,83 ay, OVM grubunda ortalama 20,85  30,19 ay saptanmıştır. % 73,0 oranında BA önce, % 5,4 oranında BD önce, % 21,6 oranında BA ve BD eş zamanlı başlamıştır. Hastaların % 96,2' sinde öyküde baş dönmesi ve baş ağrısı birlikteliği saptanmış, maksimum 10' uncu, minimum 1' inci merkezde olmak üzere ortalama 2' inci merkezde tanı aldıkları görülmüştür. Vertigo atakları % 49,0 oranında saniyeler, % 23,5 oranında dakikalar, % 19,6 oranında 1 saatten uzun, % 7,88 oranında 24 saatten uzun saptanmıştır. BD atakları % 36,7 hafif şiddetle, % 16,7 orta şiddette ve % 46,7 ağır şiddette değerlendirilmiştir. BA şiddeti ile BD şiddeti arasında anlamlı ilişki gözlenmemiştir (p=0,491). BD özellikleri arasında spontan vertigo (% 59,8), dizzines (% 53,9), pozisyonel vertigo (% 38,2), baş hareketleri ile tetiklenen dizziness (% 37,3) ve daha az sıklıkla baş hareketleri ile tetiklenen vertigo, görsel indüklenmiş vertigo, sallanma hissi, dengesizlik ve boşlukta yürüme hissi saptanmıştır. KVM ve OVM grupları arasında baş hareketleri ile tetiklenen dizziness yönünden anlamlı fark saptanmıştır (p=0,011). BD ataklarını tetikleyenler arasında en sık alışveriş merkezlerinde bulunma, kapalı alan, yorgunluk stres, açlık ve uykusuzluk bulunmuştur. BD atakları % 56 oranında menstrüasyon dönemi ile ilişkili saptanmıştır. Hareket hastalığı duyarlılığı yüksek oranda (% 84,0) saptanmıştır. Hareket hastalığı duyarlılığı olan hastaların % 70' inde daha ağır şiddette BD gözlenmiş, ancak istatistiksel açıdan anlamlı ilişki saptanmamıştır (p=0,877). Hastalarda % 71,4 oranında işitsel semptom, % 21,4 oranında işitme kaybı saptanmıştır. Alerjik semptomlar yüksek oranda (% 58,8) gözlenmiştir. Hastaların % 93,2' sinde ailede migren öyküsü saptanmıştır. Hastaların % 39,2' sinde benign paroksismal pozisyonel vertigo eşlik ettiği, bu hastaların da %20 'sinde pozisyonel nistagmus gözlendiği saptanmıştır. Profilaktik tedavi alan hastaların atak şiddeti, sıklığı ve sürelerinde % 82,7 oranında tam ve kısmi fayda gördükleri saptanmıştır. Sonuç: Baş dönmesi, günlük pratikte sık karşılaşılan klinik başvuru nedenlerindendir. Migren öyküsünün, baş dönmesinin klinik özelliklerinin ve diğer eşlikçi bulguların sorgulanması vestibüler migren tanısındaki güçlükleri ortadan kaldıracak ve hastaların birden çok sağlık kurumuna başvurmalarını engelleyecektir. Ayrıntılı öykü ile tetikleyen faktörlerin belirlenmesi ve bunlardan kaçınılması hastaların işlev kaybını belirgin ölçüde azaltacaktır.