Dünya ekonomisinde entegrasyon eğilimlerinin merkez-çevre ilişkileri bağlamında değerlendirilmesi

Bu araştırma, dünya ekonomisinde entegrasyon eğilimlerinin merkez-çevre ilişkileri bağlamında değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Ekonomik entegrasyonlarda ülkeler siyasi ve ekonomik bağımsızlıklarını korumakla birlikte, oluşturdukları entegrasyonlarla üye ülkeler arasında tarife engelleri kaldırılarak ticaretin önü açılmaktadır. Bölgesel ekonomik birleşme eğilimleri eski dönemlerden beri görülmektedir. Yoğun olarak hissedilmesi ise 19. yüzyıla dayanmaktadır. İkinci Dünya Savaşının bitmesinden sonra daha fazla yaygınlaştığı görülen ekonomik entegrasyon eğilimleri günümüze gelinceye kadar nitelik ve nicelik bakımından sürekli artış eğilimindedir. Soğuk Savaşın devam ettiği dönemlerde iki kutuplu dünya düzeninde ülkeler egemen ülkelerden birinin etrafında bloklaşarak öncelikle güvenlik ihtiyaçlarını karşılama yoluna gitmişlerdir. Bu dönemde görülen entegrasyon eğilimleri yoğunlukla güvenlik amaçlı olmasının yanında aynı zamanda ekonomik olarak kalkınma amacıyla da tercih edilmiştir. Uluslararası alanda sayısı her geçen gün artan entegrasyon eğilimleri, ülkeler arasındaki merkez-çevre ilişkisinin yapısını her dönem gündemde tutmuştur. Diğer ülkelere göre egemen durumda olan merkez ülkeler bu durumlarını uzun süre koruyacak önlemler alırken, çevre konumunda olan ülkeler ise egemen durumdaki ülkenin ekonomik gücünden yararlanarak kendi ekonomilerini daha iyi seviyeye çıkartmayı hedeflemektedirler. Dünya ekonomisinde hakim olan bu hiyerarşik düzen kaynakların, çevre ülkelerden merkez ülkeye doğru akmasına sebep olmaktadır Anahtar Kelimeler: Ekonomik Entegrasyon, Merkez-Çevre, Merkantilist Entegrasyon, Emperyalist Entegrasyon, Hegemonik Entegrasyon, Post Hegemonik Entegrasyon,