Düşük ejeksiyon fraksiyonlu dekompanse kalp yetmezliği tanısı ile hospitalize edilen hastalarda sağ ventrikül fonksiyonlarının hastane içi ve taburculuk sonrası erken dönem klinik olaylar arasındaki ilişki

Giriş ve Amaç: Konjestif kalp yetersizliği, aritmi, iskemik kalp hastalığı, ani kardiyak ölüm ve pulmoner hipertansiyonu olan hastaların morbidite ve mortalitesinde sağ ventrikülün (SağV) önemli rol oynadığı bilinmektedir. Sol ventrikül yapı ve fonksiyonlarında meydana gelen patolojik değişiklikler zaman içinde, sağ ventrikülde yeniden şekillenmeye ve buna bağlı olarak yapı ve fonksiyonlarında bozulma ile sağ ventrikül yetersizliğine neden olurlar. Sol ventrikül yetersizliği olan hastalarda SağV fonksiyon bozukluğu, kötü prognozun bağımsız bir öngördürücüsüdür.Bu çalışmada, düşük ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği nedeniyle takipte olan ve kalp yetersizliği tanısı ile hastaneye yatırılan hastalarda SağV fonksiyonlarının, hastane içi ve taburculuk sonrası erken dönem klinik olaylar ile ilişkisinin araştırılması hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda; sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu %45 altında olan, kompanse olmayan kalp yetersizliği ile Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji Kliniğinde hastaneye yatırılan ve tedavi sonrası stabil olup taburcu olan 70 hasta 6 ay boyunca klinik olaylar açısından takip edildi. Çalışmaya 18 yaş üstü ve ekokardiyografi ile değerlendirme sırasında ekojenitesi iyi olan hastalar dahil edildi. Çalışmaya alınan hastaların tedavi ve takip protokollerine karışılmadı ve tedavi esnasında istenilen 2 boyutlu ekokardiyografi tekniğinde standart olarak kullanılan görüntü kayıt altına alındı. Daha sonra alınan kayıtlar bilgisayar ortamında Q-LAB (Philips) adlı benekli izlem ekokardiyografi yöntemi yazılım programında analiz edildi. Bulgular: 45 hastada (%64,3) bileşik sonlanma gerçekleşirken, 25 hastada (%35,7) bileşik sonlanma gözlenmedi. Hastalarda bileşik sonlanma ile bağımsız olarak ilişkili faktörler çok değişkenli lojistik regresyon analizi ile incelendi. Hastaların SağV FAC, SağV Global LS ve SağV Free W Strain değerleri ilişkili olduğu ve birbirinden bağımsız olmadığı için bu değişkenler için ayrı 3 model oluşturuldu. Model 1'de bileşik sonlanma ile bağımsız olarak ilişkili faktör olmadığı görüldü. Model 2'ye göre artan NYHA (OR: 22,956; %95 GA: 1,21-435,38; p=0,037) ve azalan SağV Global LS değerlerinin (OR: 0,66; %95 GA: 0,511-0,852; p=0,001) bileşik sonlanma riskini arttırdığı tespit edildi. Model 3'te, azalan SağV Free W Strain (OR: 0,643; %95 GA: 0,492-0,839; p=0,001) bileşik sonlanma ile bağımsız olarak ilişkili bulundu. Hastalarda mortalitenin tahmininde SağV Global LS ve SağV Free W Strain parametrelerinin ayırt edici performansının belirlenmesi amacıyla ROC analizi yapıldı. SağV Global LS (AUC=0,837 [%95 GA: 0,729-0,914]; p<0,001) ve SağV Free W Strain (AUC=0,816 [%95 GA: 0,706-0,899]; p<0,001) mortaliteyi belirlemede ayırt edici faktör olarak belirlendi. SağV Global LS için Youden indeks ile belirlenen optimal cut-off değeri ≤12,7 (Duyarlılık: %100 ve Seçicilik: %69,09) ve SağV Free W Strain için ≤14,6 (Duyarlılık: %86,67 ve Seçicilik: %74,55) olarak hesaplandı. Sonuç: SağV GLS ve SağV fwLS'nin yakından ilişkili olduğunu bulduk. Ayrıca, her iki ölçüm sadece SağV sistolik fonksiyonunu yansıtan parametrelerle değil, aynı zamanda SolV fonksiyonunu yansıtan parametrelerle de korele idi. Bununla birlikte, çok değişkenli analizde SağV GLS ve SağV fwLS'nin ikisi de benzer bir prognostik role sahipti. Her iki parametrenin de TAPSE, triküspit S', FAC gibi diğer geleneksel ekokardiyografik parametrelerden daha iyi prognostik öngördürücüler olduğu çalışmamızda net olarak gösterildi.