E-rekreasyon katılımcılarının mutluluk yönelimleri ve dijital serbest zaman akış deneyimlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, e-rekreasyon faaliyetlerine katılan bireylerin mutluluk yönelimleri ile dijital serbest zaman akış deneyimlerini incelemek ve söz konusu değişkenlerin demografik özellikler doğrultusunda anlamlı farklılık gösterip göstermediğini belirlemektir. Araştırma, nicel yöntem temelinde betimsel tarama modeliyle desenlenmiş ve veriler IBM SPSS Statistics 29.0 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, çevrim içi ortamda e-rekreasyon etkinliklerine katılan 303 birey oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Mutluluk Yönelimleri Ölçeği Kısa Formu (Akın & Özkaya, 2015) ve Dijital Serbest Zaman Akış Deneyimi Ölçeği (Er & Cengiz, 2023) kullanılmıştır. Verilerin analizinde; tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü ANOVA, Tamhane posthoc testi, Pearson korelasyon ve basit doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Elde edilen bulgular, dijital akış deneyimi ile mutluluk yönelimi arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur (r = .266, p < .001). Regresyon analizi sonucuna göre, dijital akış düzeyi mutluluk yönelimini anlamlı biçimde yordamakta ve açıklanan varyans oranı %7 düzeyindedir. Cinsiyet değişkenine göre anlamlı fark bulunmazken; gelir düzeyi, eğitim düzeyi, günlük dijital süre ve kullanılan dijital araç türü gibi değişkenler, dijital serbest zaman akış deneyimi ve mutluluk düzeylerinde anlamlı farklara neden olmuştur. Günlük dijital ortamda geçirilen sürenin artmasıyla bireylerin dijital serbest zaman akış deneyimlerinin arttığı ve bu artışın mutluluk yönelimleriyle pozitif yönde ilişkili olduğu ortaya koyulmaktadır. Elde edilen bulgular, dijital serbest zaman akış deneyimi ile mutluluk yönelimi arasında pozitif bir ilişki olduğunu ortaya koymaktadır.