Ebelerin kültürlerarası iletişim kaygısının kültürlerarası yeterliliğe etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ebelerin kültürlerarası iletişim kaygısının kültürlerarası yeterliliğine etkisini incelemektir. Gereç-yöntem: Araştırma kesitsel tipte bir çalışmadır. Araştırmanın verileri Türkiye'de çalışan ebelere online platformlar üzerinden anket gönderilerek yürütülmüştür. Türkiye'deki ebe sayısına göre araştırmanın en küçük örnek büyüklüğü p=0,05 ve %5 hata payı ile 357 ebeden oluşması planlanmıştır. Araştırmada 363 ebeye ulaşılmıştır (n:363). Araştırmada Kültürlerarası iletişim kaygısı ölçeği ve kültürlerarası yeterlilik ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın verileri SPSS 21,0 paket programı kullanılarak; Tanımlayıcı istatistikler, Bağımsız gruplarda T-testi, One Way ANOVA testi, Pearson korelasyon ve Lineer regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya yaş ortalaması 32.56 ±9.07 olan, %75,2'sı lisans düzeyinde olan 363 ebe katılmıştır. Araştırmada ebelerin %52,1'inin yüksek düzeyde kültürlerarası iletişim kaygısına sahip olduğu ve kültürlerarası yeterlilik ölçek puanının 3,33 ± 0,34 ile ortalamanın üzerinde olduğu tespit edilmiştir. Ebelerin kültürlerarası iletişim kaygısı ile kültürlerarası yeterliliği arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki olduğu bulunmuştur (r: 0,498, p<0,05). Sonuç: Ebelerin yüksek düzeyde kültürlerarası iletişim kaygısına sahip olduğu ve kültürlerarası yeterlilik düzeyinin de iyi olduğu belirlenmiştir. Ebelerin kültürlerarası iletişim kaygı düzeyi arttıkça kültürlerarası yeterlilik düzeyi de artmaktadır.