Stereotip içeriğinin kültürleşme stratejisi seçimi üzerindeki etkisi

Günümüz toplumunda, birçok birey daha iyi yaşam koşulları arayışıyla zorunlu ya da gönüllü göç deneyimi yaşamaktadır. Bu durum, iki ya da daha fazla kültür arasındaki ilişkinin giderek yaygınlaşmasına ve beraberinde getirdiği zorluklara neden olmaktadır. Bu nedenle, kültürel uyum (akültürasyon) ile ilgili konular günümüzde daha fazla ilgi görmeye başlamıştır. Bu tez, Kazakistan'da yaşayan genç Ahıska Türklerinin (16–18 yaş arası) akültürasyon stratejisi seçimleri üzerinde etnik stereotiplerin etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Merkez hipotez, olumsuz etnik stereotiplerin olumluya dönüştürülmesinin entegrasyon sürecini önemli ölçüde destekleyebileceğini öne sürmektedir. Bu hipotezi araştırmak için her biri kendi amacı ve metodolojisine sahip üç ayrı çalışma gerçekleştirilmiştir. Çalışma 1, olumsuz auto stereotiplerle asimilasyon arasındaki ilişkiyi ve olumsuz hetero stereotiplerle ayrılıkçılık arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Ayrıca, genç Ahıska Türkleri arasında en yaygın kullanılan akültürasyon stratejilerini belirlemeyi hedeflemiştir. Bu çalışma, Belinskiy ve Pushkin Okulları'ndan 125 katılımcı ile gerçekleştirilmiş olup, Akültürasyon Tutum Ölçeği, Stereotip İçerik Modeli ve Demografik Form kullanılmıştır. Sonuçlar, olumsuz auto stereotiplerin asimilasyonla pozitif ilişki içinde olduğunu, olumsuz hetero stereotiplerin ise ayrılıkçılık ile bağlantılı olduğunu göstermiştir. Ayrıca, entegrasyonun en çok tercih edilen akültürasyon stratejisi olduğu, ikinci tercih edilen stratejisi ise ayrılıkçılık olduğu bulunmuştur. Asimilasyon daha az yaygınken, yalnızca üç katılımcı marjinalize olarak tanımlanmıştır; bu nedenle bu katılımcılar sonraki aşamalara dahil edilmemiştir. Bu sonuçlara dayanarak iki ana grup oluşturulmuştur: asimile olanlar ve ayrışanlar. Çalışma 2, her iki grup için (her biri 10 katılımcı) olumsuz etnik stereotipleri azaltmak ve entegrasyonu teşvik etmek amacıyla müdahale programları (AYBU UNITY) tasarlayıp uygulamayı hedeflemiştir. Mentorluk yaklaşımını kullanan özel bir eğitim programı uygulanmıştır. Örneklem büyüklüğünün küçük olması nedeniyle, Çalışma 1 ve Çalışma 2 verileri Bayesian analizle değerlendirilmiştir. Analiz sonuçları, müdahale programlarının olumlu çıktılar sağladığını göstermektedir: her iki gruptaki katılımcılar, olumsuz etnik stereotiplerini başarılı bir şekilde olumluya dönüştürmüş ve ev sahibi topluma entegrasyonları gelişmiştir. Çalışma 3, müdahalenin gerçek yaşam etkisini değerlendirmek amacıyla 20 katılımcı ve onların 20 ebeveyniyle yapılan derinlemesine görüşmelerden oluşmuştur. Psikolojik değişimler, davranışsal değişimler ve aile içi değişimler olmak üzere üç alanda yaşanan dönüşümler tematik analiz yöntemiyle incelenmiştir. Genel olarak bulgular, etnik stereotiplerin akültürasyon stratejisi seçimleri üzerindeki kritik etkisini vurgulamaktadır. Ayrıca, iyi yapılandırılmış müdahale programlarının olumsuz stereotiplerin dönüştürülmesinde ve göçmen gençlerin ev sahibi topluma başarılı bir şekilde entegrasyonunda önemli bir rol oynayabileceğini göstermektedir.