Toz yöntemiyle bakır katılımının alümina'nın fiziksel özelliklerine etkisi

Araştırma, toz metalurjisi tekniği ile üretilen bileşikleri (Alümina - Bakır) hazırlamayı ve bakır eklenmesinin seramik alümina malzemesi üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma sonuçları, sinterleme sonrası hem gerçek yoğunluğun hem de kütle yoğunluğunun artan bakır içeriği ile arttığını göstermiştir. Örneğin, gerçek yoğunluk (4.36-5.45) g / cm3'ten artar ve kütle yoğunluğu g / m3'ten ((3.69-5.6) artar ve sinterlemeden sonra gerçek gözeneklilik yüzdesi (% 26-13) bakır içeriğinde (% 5) 'den (% 25) 'e düşmüştür. Sinterlemeden sonra görünür gözeneklilik bakır içeriğinde (% 26-9) azalırken, su emilimi gerçek ve görünür gözeneklilik ile doğru orantılıydı. Vickers sertliğinin sonuçları, (54-101)Hv'nin bakır içeriğinde (%5-%25) sinterlenmesinden sonra artmıştır. Ayrıca, sinterlemeden sonra basınç dayanımı (% 0) bakır içeriğinde (73-118) N / mm2'den artmıştır, Aşınma oranı (%0 Cu) 'da g/cm'den (5,67*10-8) g/cm'ye ((%25 Cu'da 1,00*10-8) düşmüştür. Taramalı elektron mikroskobunun (SEM) sonuçları, neredeyse kusursuz homojen bir yüzey vermesi durumunda en iyi homojen yüzeyin (% 25) bakır olduğunu göstermiştir. X-ışınlarındaki nötrlüğün sonuçları, kristal yapı sırasında belirgin bir iyileşmeye ek olarak, kompozitleri önemli ölçüde güçlendiren ve mekanik ve yapısal özellikleri geliştiren yeni fazların ortaya çıktığını göstermiştir Bu nedenle, fazın (CuAlO2) ortaya çıkışının, kristal çıkıklarını engelleyen yüksek dayanıklılık ve mukavemet ile karakterize edildiğini fark edilir.