Farklı yüzey işlemlerinin polyeter-eter-keton alt yapı ile veneer kompozit arasındaki bağlanma dayanımına etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı yüzey işlemlerine tabi tutulmuş polyeter-eter-keton (PEEK) alt yapı ile veneer kompozit arasındaki bağlanma dayanımının incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Yapılan çalışmada, 48 adet PEEK alt yapı bloğu hazırlandı. Uygulanan yüzey işlemlerine göre örnekler hiçbir yüzey işlemine maruz bırakılmadan kontrol grubu, 50μm alumina parikülleri ile kumlama yapılan grup, %98 sülfürik asit ile asitleme yapılan grup ve hem kumlama hem asit ile pürüzlendirme yapılan grup olmak üzere 4 gruba ayrıldı (n=12). Yüzey işlemi uygulanan her PEEK yüzeyine Visio.link adeziv ve GC Gradia veneer kompozit uygulandı. Bağlanma dayanımı üniversal test cihazı kullanılarak ölçüldü ve verilerin analizi için One-way ANOVA ve Tukey's test kullanıldı. Bulgular: Polyeter-eter-keton (PEEK) yüzeyi ile veneer kompozitin ortalama bağlanma dayanımı değerleri kontrol grubunda 5.39±1.36 MPa, kumlamada 6.43±1.05 MPa, asit ile pürüzlendirmede 13.43±1.42 MPa ve kumlama ve asit ile pürüzlendirmede 11.72±1.69 MPa olarak tespit edilmiştir. Asit ile pürüzlendirme yapılan yüzeylerde ortalama bağlanma dayanımı diğer yüzeylere oranla en yüksek bulunmuştur (p <0.05). Kumlama ve asit ile pürüzlendirme yapılan grupta, kumlama yapılan grup ve kontrol grubuna oranla istatistiksel olarak anlamlı fark elde edilmiştir (p <0.05). Kumlama yapılan yüzeyler ile kontrol grubu yüzeyleri arasındaki fark anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç: Polyeter-eter-keton (PEEK) alt yapı materyaline uygulanan farklı yüzey işlemlerinin veneer kompozit ile PEEK arasındaki bağlanma dayanımına etkili olduğu bulunmuştur. Yüzey işlemlerinden sülfürik asit ile pürüzlendirme yapılan yüzeylere bağlanma dayınımı en yüksek tespit edilmiştir. En düşük bağlanma dayanımını ise kontrol grubu göstermiştir. Anahtar Kelimelar: Polyeter-eter-ketone (PEEK), komozit, bağlanma dayınımı