Kalıplaşmış dil ifadelerini doğrudan açıkça derste öğretmenin akademik yazma üzerindeki etkileri

Bu çalışma, kalıplaşmış dil ifadelerini doğrudan açıkça derste öğretmenin, üniversite öğrencilerinin bu ifadeleri kullanımlarına ve akademik yazılarının genel kalitesine, özellikle tartışma yazılarına olan etkisini incelemiştir. Katılımcılar, kontrol ve deney olarak gruplandırılan Yeditepe Üniversitesi İngilizce Öğretmenliği Bölümü 44 birinci sınıf 27 ikinci sınıf öğrencileridir. Öğretimden önce, öğrencilerin kalıplaşmış dil ifadelerini kullanımlarımı ve akademik yazma becerilerinin genel kalitesini belirleyebilmek için bir ön test uygulanmıştır. Daha sonra, 40 adet hedef kalıplaşmış dil ifadesi, tartışma yazıları için oluşturulan bir organizasyon şeması ve üç değişik tez cümlesi yapısı deney grubuna, iki hafta boyunca doğrudan açıkça derste öğretilmiştir. Öğretimden sonra ise kalıplaşmış dil ifadeleri kullanımında ve akademik yazma becerilerinin genel kalitesi üzerinde doğrudan açıkça derste öğretmenin bir etkisi olup olmadığını belirlemek için tüm öğrencilere bir son test, bir final testi ve bir gecikmeli son test verilmiştir. Betimleyici istatistikler, deney grubunun yazılarının genel kalite puanlarının öğretimden sonra arttığını göstermiş ve bu artış Wilcoxon Signed Rank test ile de istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Deney grubu öğrencilerinin gecikmeli son test sonuçlarında bir düşüş gözlenmiş olmasına rağmen her testteki yazılarının genel kalitesine ilişkin ortalama puanları kontrol grubu öğrencilerininkinden daha yüksek çıkmış ve bu çıkarsamalı istatistik ile anlamlı bulunmuştur. Diğer bir yandan, kontrol grubu öğrencileri tarafından yazılan tartışma yazılarının genel kalitesine ilişkin puanlarda hemen bir değişiklik görülmemiş fakat daha sonra final testinde bir artış görülmüştür, ama yine de Friedman testi bu artışın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı ortaya çıkarmıştır. Mann-Whitney U test sonuçları ise deney ve kontrol grubu arasında hem kalıplaşmış dil ifadeleri sayısı hem de çeşidi açısından anlamlı fark olduğunu göstermiştir. Öğretimden sonra deney grubu öğrencileri kontrol grubu öğrencilerine kıyasla sayıca daha fazla ve daha çeşitli kalıplaşmış dil ifadeleri kullanmıştır. Buna ek olarak, kalıplaşmış dil ifadelerinin kullanım sıklığı ile yazıların genel kalite puanları arasında da pozitif bir korelasyon bulunmuştur. Tartışma yazıları için oluşturulan organizasyon şemasının doğrudan açıkça derste öğretilmesinin de yazıların organizasyonu üzerinde olumlu etkileri olmuştur. Tavsiye edilen şemayı kullanan öğrenci yüzdesi deney grubu için giderek artarken bu yüzde kontrol grubu için azalmıştır. Bunun yanı sıra, bulgular, her iki grup öğrencilerinin, tavsiye edilen şemanın bazı öğelerini kullanmadıklarını ve bu eksik öğelerin genellikle karşı görüş bildirme ile ilgili olduğunu da ortaya çıkarmıştır. Son olarak, tez cümlesi yazımı da doğrudan açıkça derste öğretimden etkilenmiştir. Ön testte, öğretilen tez cümleleri ile hiçbir benzerlik göstermeyen tez cümleleri yazan deney grubu öğrencilerinin oranı, öğretimden sonra, giderek azalmıştır. Bu bulgular ışığında, kalıplaşmış dil ifadelerini, doğrudan açıkça derste öğretimin öğrencilerin kalıplaşmış dil ifadelerini kullanmada farkındalıklarını artırdığı ve tartışmacı yazının genel kalitesini de geliştirdiği söylenebilir, fakat bu farkındalık, uzun vadede, öğrencilerin daha sonraki ürünlerinde kalıcı iyileşmeyi beraberinde getirmemiştir. Buna rağmen, bu çalışmada bahsedilen pedagojik yaklaşımların da yardımı ile doğrudan açıkça derste öğretim, öğrencilerin kalıplaşmış dil ifadelerini öğrenmelerinde ve yazılarını geliştirmelerinde faydalı olabilir ve muhtemel kısıtlamalar da dikkate alınarak gelecekteki çalışmaların odağı olmalıdır. Anahtar kelimeler: kalıplaşmış dil ifadeleri, doğrudan açıkça derste öğretim, akademik yazma becerileri, tartışmacı yazma