Kanal geometrisinin tek bindirmeli bağlantılara etkisi

Yapıştırıcıyla birleştirilen tek bindirmeli bağlantı elemanları, hafif yapıları ve verimli yük aktarımı sayesinde havacılık ve otomotiv uygulamalarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak geleneksel düz bindirme bağlantıları, özellikle bindirme uçlarında oluşan soyulma gerilmeleri nedeniyle ciddi gerilme yığılmalarına maruz kalmakta ve bu durum dayanım ile yorulma ömrünü olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmada, aderans uçlarına sığ kanallar açılarak oluşturulan yeni bir oluklu uç tasarımı önerilmektedir. Bu oluklar, yerel yapıştırıcı birikintileri ve daha düzgün gerilme geçişleri sağlayarak gerilme yığılmalarını azaltmaktadır. Oluklu uçlu bağlantı (Parça B) ile geleneksel düz bağlantı (Parça A), sonlu elemanlar yöntemi kullanılarak modal, harmonik ve statik analizler yoluyla karşılaştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar, oluklu uç tasarımının doğal frekansları yaklaşık %21 oranında artırdığını, maksimum gerilmeleri %15 oranında azalttığını ve toplam şekil değiştirmeyi %32 oranında düşürdüğünü göstermektedir. Ayrıca, rezonans frekanslarının daha yüksek aralıklara kaymasıyla dinamik performansta belirgin iyileşmeler sağlanmıştır. Önerilen tasarım, karmaşık üretim yöntemleri gerektirmeden standart imalatla uyumlu olup, pratik ve ekonomik bir çözüm sunmaktadır. Sonuç olarak, önerilen geometri yapısal rijitliği artırmakta, kritik gerilme bölgelerini azaltmakta ve titreşim davranışını iyileştirerek yüksek dayanım ve üretilebilirlik gerektiren bağlantı elemanı uygulamalarında etkili bir çözüm sunmaktadır.