Yabancı dil olarak İngilizce öğreten öğretim elemanlarının sözlü geri bildirim hakkındaki inanışları ve uygulamaları

Günümüzde öğretmenler, dil öğretim araştırmalarının ve teorilerinin önerdiklerini uygulayan bireylerden ziyade, kendine özgü öğretim yöntemleri olan aktif karar mekanizmaları olarak görülmektedir. Birçok araştırma, öğretmenlerin uygulamalarını yürütürken inançlarından etkilendiklerini iddia etmiştir (Pajares, 1992; Johnson, 1992). Fakat bu düşünce son yirmi yılda değişmiş ve öğretmen inanç ve uygulamaları arasında bazı uyumsuzluklar olabileceği öne sürülmüştür (Baştürkmen, Loewen & Ellis, 2004). Bu araştırma, İngilizce' yi yabancı dil olarak öğreten üç öğretim elemanının sözlü geri bildirim kullanımı hakkında inanç ve uygulamaları arasındaki uyumsuzluğun sebeplerini araştıran nitel bir örnek olay çalışmasıdır. Bir devlet üniversitesinin Yabancı Diller Yüksekokulu'nda çalışan üç öğretim elemanı, sözlü geri bildirim hakkındaki inançları alınmak üzere yarı-yapılandırılmış ders öncesi görüşmeler için seçilmiştir. Görüşmelerde öğretmenlere en sık kullandıkları ve olumlu etkisine en çok inandıkları sözlü geri bildirim türleri, tercih ettikleri sözlü geri bildirim zamanı ve öğrenciyi düzeltmekten kaçındıkları durumlar üzerine sorular sorulmuştur. Öğretmenlerin sözlü geri bildirim uygulamalarını gözlemlemek için her bir öğretmen için dörder saatlik dersler video kamera ile kaydedilmiştir. Sonrasında inançlarına ters düşen uygulamalarını belirlemek için öğretim görevlileriyle hatırlatıcı görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeler içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçları göstermiştir ki öğretim elemanlarının sözlü geri bildirim hakkındaki inanç ve uygulamaları arasında uyumsuzluklar vardır. Bu araştırma, öğretim elemanlarının sözlü geri bildirim kararlarını ve uygulamalarını değerlendirmesi gerektiğini ortaya koymuştur. Anahtar kelimeler: Sözlü Geri Bildirim, İnançlar, Sınıf-içi Uygulamalar, Yabancı Dil Olarak İngilizce Öğreten Öğretim Görevlileri