Ege Bölgesi'nde üzümlerde Botrytis cinerea izolatlarının bazı fungisitlere dayanıklılık durumlarının belirlenmesi ve moleküler karakterizasyonu

Botrytis cinerea bağın en önemli hastalık etmenlerinden biridir. Hastalığın mücadelesinde çok yoğun fungisit kullanımı patojenin dayanıklılık kazanma riskini ortaya çıkarmaktadır. Çalışmada Ege Bölgesi'nde bağ alanlarından toplanan B. cinerea izolatlarının en fazla kullanılan fungisitlere (pyrimethanil, iprodione, fenhexamid, cyprodinil+fludioxonil, boscalid) karşı in vitro ve in vivo koşullarda duyarlılık düzeyleri test edilmiştir. Bu izolatların moleküler yöntemlerle aralarındaki genetik farklılık ortaya konmuştur. ED50 değerlerine göre pyrimethanil ve iprodione miselyal gelişimi engellemede düşük derecede etkili bulunurken, fenhexamid ve cyprodinil+fludioxonil yüksek derecede etkili fungisitler olarak saptanmıştır. Fungisitlerin farklı dozlarında B.cinerea izolatlarının spor çimlenmesine bakıldığı çalışmada cyprodinil+fludioxonil'in 3 μg/ml dozunda, tüm izolatlarının spor çimlenmesini engellediği görülmüştür. In vivo koşullarda, pyrimethanil'in 5-10 μg/ml doz aralığında, B.cinerea izolatlarının % 50'sinin, iprodione'nun ise aynı doz aralığında izolatların %70'nin miselyal gelişimini engelleyemediği görülmüştür. Hem in vitro hemde in vivo da cyprodinil+fludioxonil karışımı miselyal gelişimi en fazla engelleyen etkili madde olarak bulunmuştur. B.cinerea izolatlarının tümünde mutasyon bölgesi (G143A) allel spesifik primerlerle (BcAR-F; 5'-GGC AAA TGT CAC TGT GAG C-3', BcAR-R; 5'-ACC ATC TCC ATC CAC CAT ACC T-3') tespit edilmiştir. Ayrıca izolatlar arasındaki genetik farklılığı belirlemek için primerler (Boty_442, Boty_1006, F300, F1500) aracılığıyla moleküler testler yapılmış ve 7 izolatın elektroferez jel görüntüsünde 604 bp uzunluğunda bant elde edilmiştir.