Eğitim fakültesi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme yeterliklerinin öğrenme yaklaşımları ve özyeterlik ile ilişkisinin incelenmesi (Sakarya Üniversitesi örneği)

Araştırmanın amacı, eğitim fakültesi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme yeterliklerinin öğrenme yaklaşımları ve özyeterlikle ilişkisini çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırmada, nicel desen ve nicel yöntemlerden genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencileri ve örneklemini evrenden rastgele seçilen, örgün öğrenim gören öğrenciler (868 öğrenci) oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerini toplamak için kullanılan ölçekler, Uzunboylu ve Hürsen (2011) tarafından geliştirilen Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlik Ölçeği, Ekinci (2008) tarafından geliştirilen Öğrenme Yaklaşımları Ölçeği ile Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından yapılan, Sherer ve arkadaşlarının (1982) geliştirdiği, Genel Özyeterlik Ölçeği'dir. Araştırma verilerinin analizinde, t testi, varyans analizi, betimsel istatistikler, korelasyon katsayıları, çoklu regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, bir istatistik programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, eğitim fakültesi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri düzeylerinin yüksek olduğu; öğrencilerin derin öğrenme yaklaşımı puanlarının stratejik öğrenme ve yüzeysel öğrenmede puanlarından yüksek olduğu, özyeterliklerinin de orta düzeyin üstünde olduğu belirlenmiştir. Eğitim fakültesi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri düzeylerinde cinsiyete göre anlamlı bir farklılık olmadığı, sınıf düzeylerine ve bölümlere göre gruplar arasında anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada, eğitim fakültesi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri alt boyutlarından özyönetim yeterlikleri ile derin öğrenme, stratejik öğrenme ve özyeterlikle pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öğrenmeyi öğrenme yeterlikleri alt boyutu ile derin öğrenme, stratejik öğrenme ve yüzeysel öğrenme ile pozitif yönde anlamlı ilişki bulunurken özyeterlik ile anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. İnisiyatif ve girişimcilik yeterlikleri ile bilgiyi elde etme yeterlikleri alt boyutu ile derin öğrenme, stratejik öğrenme ve özyeterlik ile pozitif yönde anlamlı ilişki bulunurken yüzeysel öğrenme ile herhangi bir anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Dijital yeterlikler alt boyutu ile karar verebilme yeterliği alt boyutu derin öğrenme, stratejik öğrenme ve özyeterlik ile pozitif yönde anlamlı ilişki bulunurken yüzeysel öğrenme ile bir anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Anahtar Kelimeler: Yaşam Boyu Öğrenme, Öğrenme Yaklaşımları, Özyeterlik, Eğitim Fakültesi Öğrencileri