Eğitim yöneticiliğinde yasal güç elde etme isteğinin sergilenen politik davranışlar bağlamında çözümlenmesi

Eğitim yöneticiliğinde yasal güç elde etme isteği ile sergilenen politik davranışlar arasındaki ilişkinin düzeyini inceleyerek, kişisel değişkenler açısından analiz etmeyi amaçlayan bu araştırma açıklayıcı karma desenle tasarlanmıştır. Araştırmanın nicel bölümünde ilişkisel tarama modeli, nitel bölümünde ise, temel nitel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmada, amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik ve oranlı tabakalı örnekleme yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, 2020-2021 Eğitim-Öğretim yılında Van İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile merkez Edremit, İpekyolu ve Tuşba ilçelerinde görev yapan 3 il milli eğitim müdür yardımcısı, 3 ilçe milli eğitim müdürü, 6 şube müdürü ile farklı okullardaki 111 okul müdürü ve 210 okul müdür yardımcısından oluşmaktadır. Veri toplama araçları, "Yasal Güç Elde Etme İsteği Ölçeği", "Politik Davranış Ölçeği" ve yarı yapılandırılmış görüşme formudur. Araştırma sonucunda, katılımcıların yasal güç elde etme istekleri ve sergilenen politik davranış düzeylerinin "çok yüksek" olduğu, bu düzeylerin kişisel değişkenler açısından anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur. Katılımcıların yasal güç elde etme isteği ile sergiledikleri politik davranışlar arasında pozitif yönde, anlamlı ve "yüksek" düzeyde bir ilişkinin olduğu, bu isteğin sergilenen politik davranışların güçlü bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Katılımcılar, yasal güç elde etme isteğinde bireysel nedenlerin öne çıktığını, sosyal yararının daha fazla olduğunu, bireyin mesleki ve kariyer gelişimine olumlu etkide bulunduğunu, amacı dışında kullanmanın olumsuz sonuçlar doğurduğunu, toplumun yasal güce saygı ve itibar anlamı yüklediğini, öğretmen ve diğer kurum çalışanlarının ise hizmet makamı olarak gördüklerini, eğitim yöneticiliğine getirilmede, atamadan çok görevlendirme yönteminin kullanıldığını, politik davranışlar sergilenmek zorunda kalındığını, yeterlik ve liyakatin esas alınmadığını, ölçütlerin objektif olmadığını ve fırsat eşitliğinin sağlanmadığını belirtmişlerdir.