Ekmeklik buğday çeşitlerinde (Triticum aestivum L.) farklı tohum sıklığı ve gelişme döneminde tane verimi ile ışık kullanım etkinliği arasındaki ilişkiler

Bu araştırma; 2018-2019 yetiştirme mevsiminde Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Araştırma Merkezi deneme arazisi koşullarında yürütülmüştür. Denemede dört farklı ekim sıklığı (350, 450, 550 ve 600 tohum/m²) uygulamasının iki ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.) çeşidinin (Pehlivan, Golia) verim, verim unsurları, kalite ve bazı fizyolojik özellikleri üzerine etkilerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; m2'de başak sayısı, başakta tane sayısı ve ağırlığı, 1000 tane ağırlığı ve tane verimi belirli tohum sıklığına kadar artış gösterirken, daha sonraki sıklıklarda ise azalmalar meydana gelmiştir. En yüksek tane verimi Golia çeşidinde 550 tohum/m2 tohum sıklığı uygulamasından alınırken, en düşük tane verimi 450 tohum/m2 tohum sıklığında Pehlivan çeşidinden elde edilmiştir. Işık tutumu, ışık tutum etkinliği, bayrak yaprak klorofil içeriği (spad) ve bayrak yaprak alanı özelliklerinde tohum sıklıklarına bağlı olarak bir farklılık belirlenememiş, yalnızca bayrak yaprak klorofil içeriği bakımından çeşitler farklılık göstermiştir. Bursa koşullarında yürütülen bu çalışmada; ekmeklik (Triticum aestivum L.) buğday çeşitlerinde ışık kullanım etkinliği özellikleri ile verim arasındaki ilişkiler karşılaştırılmıştır. İncelenen buğday çeşitlerinde, bitki örtüsünde tane verimi ile ışık tutumu arasında olumsuz ve önemsiz, ışık tutum etkinli ile olumlu ve önemli, bayrak yaprak klorofil içeriği (spad) arasında olumlu ve önemsiz, bayrak yaprak alanı ile olumsuz ancak önemli ilişki bulunmuştur. Anahtar kelimeler : Ekmeklik Buğday, Ekim Sıklığı, Tane Verim ve Verim öğeleri, fizyolojik öğeler 2022, vii + 78 sayfa.