Eko anksiyete ve iklim değişikliği umut düzeylerinin demografik değişkenler bağlamında incelenmesi

Yetişkin bireylerin eko anksiyete düzeyleri ve iklim değişimine yönelik umut düzeyleri arasındaki ilişkiyi sosyal hizmet perspektifinden ele alan bu çalışmada nicel yöntem ve ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma grubu 18 -61 yaş aralığındaki 514 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak '' Eko Anksiyete Ölçeği'' ile ''İklim Değişikliğinin Önlenmesine Yönelik Umut Ölçeği '' kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre katılımcıların cinsiyeti, gelir durumu, medeni durumu, eğitim düzeyi, yaşadıklar yer, iklim değişiminden maddi veya manevi olarak etkilenme ve sahip olunan çocuk sayısı ile eko anksiyete düzeyi ve iklim değişikliğinin önlenmesine yönelik umut düzeyleri yordanmıştır. Eko-Anksiyete Ölçeği" ile "İklim Değişikliğinin Önlenmesine Yönelik Umut Ölçeği" toplam puanları arasında Basit Doğrusal Regresyon Analizi ve Pearson Korelasyon Analizi yapılmıştır. Eko Anksiyete ölçeği ile İklim Değişikliğinin Önlenmesine Yönelik Umut Ölçeği arasında negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki görülmüştür. Eko anksiyete düzeyi artıkça iklim değişikliğinin önlenmesine yönelik umudunun azaldığı sonucuna varılmıştır.