Elektroeğirme tekniği ile hazırlanmış nanolifleri temel alan elektrokimyasal biyosensör geliştirilmesi

Biyomolekül temelli tanı ve teşhis teknikleri; gıda/içecek endüstrileri, hastalıkların teşhisi, biyolojik proseslerin izlenmesi gibi çeşitli alanlardaki uygulamalar için büyük bir potansiyele sahiptir. Yüksek kararlılıktaki tanı testlerinin hazırlanmasında biyomoleküllerin immobilizasyonu anahtar bir parametredir. Nanofiberler, biyomoleküllerin immobilizasyonu için iyi bir alternatif yöntemdir. Bu çalışmada, birinci nesil amperometrik enzim biyosensörlerinin tasarımı amacıyla organokil temelli nanofiberler hazırlanmıştır. Montmorillonit kilinin (Mt) interkatalizasyonunda PAMAM-G2 dendrimerleri kullanılmış ve daha sonra Mt' nin PAMAM ile modifikasyonu FTIR, XRD, TGA/DTG ve zeta potansiyel ölçümleri kullanılarak karakterize edilmiştir. Yardımcı polimer olarak poli (vinil) alkol (PVA) kullanılarak Mt ve PAMAM-Mt' nin elektro-eğirilmesi ile PVA/PAMAM-Mt nanofiberleri hazırlanmış; elde edilen nanofiberlerin karakterizasyonu ise SEM, TEM ve AFM teknikleri ile yapılmıştır. Daha sonra, PVA/PAMAM-Mt nanofiberlerinin üzerine piranoz oksidaz (PyOx) enzimi çapraz bağlayıcı ajan aracılığıyla camımsı karbon elektrot yüzeyinde immobilize edildi. Amperometrik ölçümler, tampon çözelti içerisinde, karıştırmalı ortamda ve -0,7 V' de gerçekleştirildi. PVA/Mt/PyOx ve PVA/PAMAM-Mt/PyOx biyosensörleri için glukoz doğrusal aralıkğı 0,005 ile 0,25 mM arasındadır. PVA/PAMAM-Mt/PyOx biyosensörünün dedeksiyon limiti 0,7 μM glukozdur. Gerçek örneklerde glukoz tayini için ölçümler, glukoz yerine substrat olarak kolanın kullanılmasıyla gerçekleştirildi.