Elektronik ticarette tüketicinin korunması

Bilgi ve iletişim alanında yaşanan gelişmeler yaşamın her alanını olduğu gibi ticareti de etkilemiş, ekonomik kalkınma ve toplumsal refahın sağlanmasında elektronik ticaret çok önemli bir araç haline gelmiştir. Günümüzde uluslararası ticarette rekabet üstünlüğü sağlamada kullanılan araçlardan biri de elektronik ticarettir. Hukuksal ve teknik altyapısını hızlı oluşturan ülkelerin elektronik ticarette söz sahibi olması da kaçınılmaz gözükmektedir. Elektronik ticaret, tüketiciler güven duydukları oranda gelişecektir. Bu güveninin artması ise tüketicinin korunması ile mümkün olacaktır. 4822 Sayılı Kanununla yapılan değişiklikler, Türk Hukukunda elektronik ticarette tüketicinin korunması yolunda atılmış önemli bir adımdır. Bu bağlamda "Mesafeli Sözleşmeler" başlığındaki 9/A maddesi, "Kredi Kartları" başlığındaki 10/A maddesi, "Sözleşmedeki Haksız Şartlar" başlığındaki 6. madde ile yapılan düzenlemeler dikkat çekicidir. Gayri maddi mallar da bahsedilen değişiklikle mal tanımı içine alınmıştır. Çalışma, Türk Hukukundaki mevcut düzenlemelerle, elektronik ticarette tüketicinin korunmasının hangi aşamada olduğunu incelemektedir. Çalışmada elektronik ticaret kavramının doğuşu ve gelişimi üzerinde durulmuş,ekonomik ve sosyal yaşama etkileri, neden elektronik ticaretin tercih edildiği sorusunun yanıtı aranmıştır. Tüketicilerin elektronik ticarette karşılaştıkları sorunlar irdelenmiş ve mevzuatta e-ticarette tüketiciyi koruyan düzenlemeler incelenmiştir. Konuyla ilişkili olarak Türkiye'deki tüketici dernekleri, vakıfları ve internet üzerinden tüketicilere hizmet veren sitelerde anket çalışması yapılmıştır. Çalışma bulguları göstermektedir ki, hukuksal altyapının hazırlanmamış olması e- ticaretin gelişmesini engellemektedir. Bu sorunun üstesinden gelmek için, elektronik imza, onay kurumu ve elektronik noterlik ile ilgili düzenlemelere öncelik verilmeli, alternatif uyuşmazlık çözümü uygulamalarına olanak sağlanmalıdır.