Autobiographical memory sharing as a resource of empathy: Emotions of guilt and shame

Bu çalışma, suçluluk veya utanç duygularını içeren otobiyografik bellek paylaşımının dinleyicide empati yaratımı üzerindeki etkisini aynı öykünün otobiyografik olarak tanımlayan özelliklerini içermeyen anlatıları ile karşılaştırarak araştırmaktadır. Katılımcıların (N = 109) paylaşılan öykülerdeki anlatıcıya dair empati seviyeleri üç koşuldan birine atandıktan sonra genel empatik yönelimleri kontrol edilerek belirlenmiştir: (1) paylaşılan suçluluk veya utanç içeren otobiyografik bellek formunda anlatılar, (2) paylaşılan duygu içermeyen otobiyografik bellek formunda aynı anlatılar (3) paylaşılan betimsel, üçüncü şahıs formunda aynı anlatılar. Kovaryans analizleri kullanılarak ilk koşula atanan katılımcıların diğer koşullardaki katılımcılara mukayese olarak daha yüksek empatik tepki verdikleri; fakat bu farkın erkeklerde kadınlara göre daha belirgin olduğu bulunmuştur. Erkek katılımcıların empatik tepkisi suçluluk ve utanç içeren otobiyokrafik bellek anlatılarından daha belirgin bir şekilde etkilenmiştir. Buna ek olarak, alt boyutlardaki empati seviyeleri suçluluk ve utanç anlatıları paylaşıldıktan sonra karşılaştırılmıştır. Empatik düşünce alt boyutunun paylaşılan suçluluk anlatılarından sonra utanç anlatılarına göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Korelasyon analizi paylaşılan öykünün dinleyicinin önceki deneyimleri ile olan benzerlik seviyesinin empatinin kişisel rahatsızlık alt boyutu ile pozitif ilişkili olduğunu göstermiştir. Bu ilişki, suçluluk içeren anlatılar değil utanç içeren anlatılar paylaşıldıktan sonra gözlemlenmiştir. Sonuçlar, cinsiyet farklılıkları ve otobiyografik belleğin empati yaratımı işlevi çerçevesinde tartışılmıştır.