The making of industrial subjects in spaces of work, living and collectivity: Eskişehir 1923-1980

Eskişehir'de devlete dayalı endüstri, yirminci yüzyılın ikinci çeyreğinde oluşmuş; üç büyük endüstri kuruluşu olan demiryolu fabrikası, şeker fabrikası ve Sümerbank basma fabrikası devlet tarafından kurulmuş veya geliştirilmiştir. Bu gelişmeler doğrultusunda kent endüstrileşme, göç, modernleşme ve kentleşme aracılığıyla dönüşmeye başlamıştır. 1950 ile 1980 yılları arasında Eskişehir'deki endüstri işçileri kendi seslerini bulmaya başlamış ve işçi örgütleri olan sendikalar, dergi idarehaneleri, tüketim kooperatifleri ve tatil kampları üreterek, yoğun örgütsel tartışmalar başlatmışlardır. Böylece, birçok işçi daha geniş kentsel mekâna yayılarak, yaşam ve kolektif mekânlar aramış, örgütlenmek için mücadele ederek şehrin sosyal ve kültürel yaşamıyla etkileşime girmiştir. Bu tez endüstri çalışanlarının, devletin sunduklarına ek olarak, ne tür üretimler yaptıklarını ve kentsel mekânla nasıl etkileşime girdiğini tartışmaktadır. Daha katmanlı bir aktör ağı ortaya çıkarabilmek için fabrikada çalışan tüm endüstriyel özneleri- yöneticiler, memurlar, mühendisler, işçiler ve diğer çalışanlar – kapsamaktadır. Böylelikle çeşitli endüstriyel öznelerin çalışma, yaşam ve kolektif mekânlarının günlük yaşamda nasıl üretildiğini ve kullanıldığını ve bu yapılı çevrenin kentteki sosyal, ekonomik ve politik değişim içinde nasıl konumlandığını anlamayı amaçlamaktadır.