Shifts in American coercive diplomacy policies through energy weapon

Bu tez iki konuya odaklanmaktadır. İlk olarak, ABD ve rakiplerinin perspektifinden petrolün zorlayıcı diplomasi için bir silah olarak performansını değerlendiriyor. Üç farklı vaka çalışmasını inceliyor: Japonya 1941, İran 2005-2015 ve 2018- ve Venezüella 2014. İkinci olarak ise bu tez, petrol silahının uluslararası politika ve teknolojideki yeni gelişmelerle zaman içinde nasıl değiştiğine bakıyor. Burada, zorlayıcı diplomasi, ekonomik yaptırımlar ve silahlı karşılıklı bağımlılık üzerine literatüre odaklanarak, baskın askeri güce, en yüksek petrol üretim kapasitesine ve rezerv para birimine sahip ABD'nin, petrol silahı aracılığıyla zorlama uygulamak için bu yetenekleri nasıl birleştirdiğini gösteriliyor. Sonuçlar, talepler hedeflenen ülke için orta düzeyde siyasi maliyetler gerektirdiğinde petrol zorlamasının işe yaradığını göstermektedir. Ancak maliyetler artıyorsa hedef ülke buna uymamaktadır.