Enfeksiyon hastalarında biyofilm oluşumunda bakterilerin ve TLR4 gen polimorfizmlerinin ilişkisi –Irak / Thi-Qar Şehir Hastanesi örneği

Çalışmada, TLR4 rs 10759932, TLR4 rs 12377632 fonksiyonel polimorfizmleri ile bakterilerin biyofilm oluşumu üzerindeki etkisinin enfeksiyon geliştirme duyarlılığı arasındaki ilişkinin araştırılması ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Güney Irak Thi-Qar şehri, Al-Rifai Genel Hastanesi'nde Haziran 2023 ile Aralık 2023 arasındaki dönemde bakteriyel biyofilm enfeksiyonlarından şüphelenilen yaşları 10 ila 45 arasında değişen hastalardan 250 numune içeren farklı klinik örnekler toplanmıştır. Mevcut sonuçlar 100 (%40,0) numunenin bakteriyel biyofilm oluşumu için pozitif sonuç verdiğini, 150 (%60,0) numunenin ise negatif sonuç verdiğini göstermiştir. Elde dilen verilere göre bakteriyel biyofilm prevalansının gram-negatif bakterilerde (66 (%66,0), gram-pozitif bakterilere 34 (%34,0) kıyasla daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Biyofilm içeren bakteriyel izolatların tür dağılımı ise; 36 (%36,0) E. coli, 22 (%22,0) S. epidermidis, 12 (%12,0) S. aureus, 16 (%16,0) K. pneumoniae ve 14 (%14,0) Proteus mirabilis olarak ortaya çıkmıştır. Ayrıca, biyofilm üreten bakterilerin çoğu (%???) idrar yolu enfeksiyonu olan hastalardan izole edilmiştir. Bakteriyel biyofilm pozitiflik durumu ileri yaşlardaki (30 yaş ve üstü) hastalarda daha yaygın olduğu saptanmıştır. Cinsiyete ilişkin mevcut sonuçlar, hasta grubunun 40 (%40,0) erkek ve 60 (%60,0) kadından oluştuğu belirlenmiştir. Bakteriyel biyofilmi olan hastaların 60'ının (%60,0) kentsel bölgelerden gelen hastalar olması sebebiyle bakteriyel biyofilm prevalansı, kentsel bölgelerde kırsal bölgelere kıyasla daha fazla bulunmuştur. TLR4-rs10759932 SNP ve TLR4-rs12377632 SNP ile ilgili genotip ve alel frekanslarının bakteriyel biyofilm oluşumu enfeksiyonu olan hastalar ve sağlıklı kontroller arasında karşılaştırıldığında, homozigot CC ve heterozigot TC genotipinin önemli bir risk faktörü olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, homozigot CC ve heterozigot TC genotipine sahip hastalar, diğer genotiplere kıyasla hastalık geliştirmeye daha yatkın oldukları ortaya konulmuştur.