Endonezya'da İngilizce öğretiminin geliştirilmesi: Hedef dil entegrasyonu yoluyla kültürel bir yaklaşım

Bu çalışma, hedef dil kültürünün Endonezya'daki İngilizce Öğretimi (ELT) bağlamında nasıl entegre edildiğini incelemektedir. Küresel iletişimde kültürlerarası yeterlilik giderek daha önemli hale geldikçe, bu konu da önem kazanmaktadır. Dil ve kültürün doğası gereği birbirine bağlı olduğu kabul edilmesine rağmen, özellikle Endonezya'daki devlet ve özel okullar gibi farklı eğitim ortamlarında kültürel içerik genellikle ELT uygulamalarında yeterince temsil edilmemektedir. Bu araştırmanın ele aldığı temel sorun, farklı okul türlerinde hedef kültürün nasıl entegre edildiğini karşılaştıran ampirik çalışmaların eksikliğidir. Bu farkların öğretim stratejileri, öğrenci katılımı ve dil edinimi üzerindeki etkisi yeterince araştırılmamıştır. Bu çalışmanın temel amacı, Endonezyalı İngilizce öğretmenlerinin hedef kültürün ELT'ye entegrasyonunu nasıl algıladıklarını ve uyguladıklarını keşfetmek ve bu uygulamaları şekillendiren kurumsal, pedagojik ve bağlamsal faktörleri incelemektir. Araştırma, tematik analiz yöntemiyle yürütülen nitel bir desen kullanmaktadır. Veriler, amaçlı ve uygun örnekleme yöntemleriyle seçilen, beşi devlet okullarında, beşi ise özel ya da uluslararası okullarda görev yapan toplam on İngilizce öğretmeniyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Veriler, Braun ve Clarke'ın (2006) altı aşamalı tematik analiz çerçevesi kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada altı ana tema ortaya çıkmıştır: dil-kültür ilişkisi, öğrenmede sosyokültürel etkiler, kurumsal ve müfredatla ilgili faktörler, öğretmen yeterliliği ve tutumları, öğrenci çıktıları ve motivasyonu ile kaynak ve fırsat eşitsizlikleri. Bulgular, özellikle kültürel materyallere erişim, müfredat esnekliği ve mesleki gelişim açısından devlet ve özel okul bağlamları arasında belirgin farklar olduğunu ortaya koymuştur. Özel okul öğretmenleri kültürel unsurları daha kolay entegre edebilirken, devlet okulu öğretmenleri yapısal sınırlamalarla karşı karşıya kalmaktadır. Bu sonuçlar, Endonezya'da kültürel açıdan duyarlı bir İngilizce öğretimi için hedefe yönelik politika desteği, öğretmen eğitiminde iyileştirme ve daha adil kaynak tahsisi gerektiğini göstermektedir. Gelecekteki araştırmalar, öğretim uygulamalarını daha geniş yelpazede temsil edebilmek için sınıf içi gözlemleri ve büyük şehirlerdeki devlet okullarını da kapsayan daha çeşitli örneklemleri içermelidir.