Türkiye'deki girişimçilik niyeti

Bu tez, Planlı Davranış Teorisi'ni (TPB) kullanarak yetişkinler arasında girişimcilik niyetlerini etkileyen faktörleri araştırmaktadır. TPB ile girişimcilik hedefleri arasındaki ilişkiyi 2021 yılında Küresel Girişimcilik Monitörü'nden (GEM) elde edilen verileri analiz ederek araştırmaktadır. Çalışma özellikle, Türkiye'de GEM tarafından yürütülen yetişkin nüfus anketinde girişimci olarak tanımlanan katılımcılardan elde edilen bireysel düzeydeki verilere odaklanmaktadır. Amaç, toplumsal rol modelleri ve öz yeterlilik gibi faktörlerin girişimcilik niyeti üzerindeki etkisini anlamaya özellikle vurgu yaparak, Türk nüfusu içindeki girişimcilik niyetlerini analiz etmektir.Aşağıdaki bulgular, girişimcilik niyetlerini etkileyen faktörler hakkında değerli bilgiler sağlamaktadır. Girişimcilik niyetlerini etkileyen faktörlerle ilgili olarak, sadece iyi fırsatların algılanmasının girişimci olma niyetini olumlu yönde etkilemesi ilgi çekicidir. Bu durum, fırsatları fark etmenin bireyleri girişimciliğe motive etmede önemli bir rol oynamasına karşın, girişimciliğin bir kariyer tercihi olarak algılanması ve risk almaya yönelik tutumların bu bağlamda girişimcilik niyetleri üzerinde o kadar önemli bir etkiye sahip olmayabileceğini göstermektedir. Özellikle diğer girişimcileri tanıma veya ağ kurma şeklindeki öznel normların girişimcilik niyetini olumlu yönde etkilemesi önemlidir. Bu durum, sosyal etkilerin ve ağ kurmanın bireylerin girişimciliğe yönelik algı ve motivasyonlarını şekillendirmede önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Benzer şekilde, işle ilgili gerekli beceri ve bilginin gösterdiği gibi algılanan davranışsal kontrolün önemi, bireylerin bir iş kurma ve yönetme becerilerine duydukları güvenin önemini vurgulamaktadır. Bu durum, algılanan davranışsal kontrolün davranışsal niyetlerin de belirleyicisi olduğunu öne süren planlı davranış teorisi ile uyumludur. Girişimcilik niyetlerinde bazı önemli cinsiyet ve yaş farklılıkları var gibi görünmektedir; kadınlar ve yaşlı bireyler, sırasıyla erkek ve genç meslektaşlarına kıyasla kendi işlerini kurmaya daha az eğilim göstermektedir. Bu bulgular birlikte, girişimcilik niyetlerinin çok boyutlu doğasının altını çizmekte ve girişimciliği teşvik etmeyi amaçlayan müdahalelerin sadece bireysel tutum ve algıları değil, aynı zamanda sosyal etkileri ve algılanan kontrol faktörlerini de dikkate alması gerektiğini göstermektedir. Politika yapıcılar ve kuruluşlar bu çeşitli hususları ele alarak girişimci adaylarını daha iyi destekleyebilir ve girişimciliğin gelişmesi için daha elverişli bir ortam yaratabilirler.