"Erbaa Narince Bağ yaprağı" üretilen köylerde sosyo-ekonomik yapı ve yüksek sistem bağcılığın benimsenmesi

Bu araştırmada Erbaa narince bağ yaprağı üreticilerinin yüksek sistem bağcılığı benimsemelerinde etkili olan faktörlerin belirlenmesi, Erbaa yöresinde bağcılığın mevcut durumunun ortaya konması, sorunlarının saptanması ve bu sorunlara çözüm önerileri getirilmesi hedeflenmiştir. Erbaa'da toplam 33 köyün gayeli olarak %25'i ile görüşülmesi uygun bulunarak bağcılığın yoğun olarak yapıldığı 8 köyde yüksek sistem bağcılık yapan 44 ve goble terbiye sistemine göre bağcılık yapan 68 olmak üzere toplam 112 üreticiden anket yöntemi ile toplanan birincil veriler kullanılarak iki grubun karşılaştırmalı analizi yapılmıştır. Üreticilerin hane halkı sayısı, eğitim durumu, yaş ve cinsiyet gibi demografik özellikleri incelenmiştir. Sosyal ve ekonomik özellikleri ile üretim, pazarlama ve benimsemeye ilişkin unsurların gruplar bakımından farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amacıyla Ki-Kare, Mann Whitney U ve lojistik regresyon analizi yapılmıştır. Ki-Kare analizi sonucunda anlamlı bulunan faktörler üreticinin yaşı, eğitim düzeyi, bağın fidan türü, kış sulaması yapma, dip sürgün toplama, yaprak fire verme, yaprak fiyatında değişim, teknik bilgi desteği alma ve bağ tesis ederken sorunla karşılaşma olarak tespit edilmiştir. Mann Whitney U analizi sonucunda anlamlı bulunan faktörler ise tarımsal gelir, toplam bağ alanı ve dekara ortalama omca sayısı olarak bulunmuştur. Lojistik regresyon analizi sonucunda üreticilerin yüksek sistem bağcılığı benimsemelerinde etkili olan faktörler üreticinin yaşı, tarımsal geliri, toplam bağ alanı ve bağcılık deneyimi olarak belirlenmiştir. Erbaa'da 1998 yılından itibaren yaygınlaştırılmaya çalışılan yüksek sistem bağcılığın halen istenen seviyede olmadığı görülmüş olup goble terbiye sistemine göre bağcılık yapan üreticilerin yüksek sistem bağcılığa yönlendirilmesi için cazip kredi imkanlarının geliştirilmesi, malzeme ve sertifikalı fidan desteklemelerinde başvuru süreçlerinin kolaylaştırılması, desteklerin üreticilere duyurulması ve yüksek sistem bağcılığa ilişkin eğitim faaliyetlerinin artırılması önem arz etmektedir.