Ergenlerde dijital bağımlılık, yalnızlık, psikolojik sağlamlık ve dindarlık arasındaki ilişki üzerine nicel bir araştırma

Bu çalışmanın temel amacı, lise öğrencilerinin dijital bağımlılık ve yalnızlık düzeylerinin, psikolojik sağlamlık ve dindarlık üzerindeki etkilerini incelemektir. Araştırmada nicel yöntem tercih edilmiş olup, veriler IBM SPSS paket programı ve yapısal eşitlik modellemesi (YEM) ile analiz edilmiştir. Araştırmada ölçme araçları olarak "Dijital Bağımlılık Ölçeği", "Yalnızlık Ölçeği", "Psikolojik Sağlamlık Ölçeği" ve "Dindarlık Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 13-18 yaş aralığında farklı lise türlerinde öğrenim gören 9, 10, 11, 12. sınıf toplam 642 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma bulguları, dijital bağımlılık ve yalnızlık düzeylerinin katılımcılar arasında orta düzeyde, psikolojik sağlamlığın ise orta seviyenin biraz üzerinde olduğunu ortaya koymuştur. Bulgulara göre, dijital bağımlılık kız öğrencilerde, üst sınıflarda ve orta-alt gelir grubundaki öğrencilerde anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Yalnızlık düzeyi ise özellikle meslek liseleri, düşük gelir grupları ve küçük yerleşim yerlerindeki öğrencilerde daha yüksek düzeyde tespit edilmiştir. Ayrıca müsamahakâr ve otoriter aile tutumları, öğrencilerin dijital bağımlılık ve yalnızlık düzeylerini artırıcı yönde etki göstermiştir. Yapılan analizler sonucunda dijital bağımlılığın psikolojik sağlamlıku negatif yönde etkilediği; yalnızlığın ise hem psikolojik sağlamlık hem de dindarlık üzerinde güçlü negatif etkileri olduğu belirlenmiştir. Psikolojik sağlamlık arttıkça dindarlık düzeylerinin düştüğü bulgusuna ulaşılmıştır. Çalışmanın bulguları literatüre ve uygulamalara önemli katkılar sağlamaktadır. Gelecekteki araştırmaların, farklı okul türlerinden ve geniş örneklemlerle yapılması önerilmektedir. Ayrıca dijital bağımlılık ve yalnızlıkla mücadeleye yönelik okul temelli destek programları geliştirilmesi önem arz etmektedir.