Ergenlerde umutsuzluk ve boyun eğici davranışlar ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma, ergenlik dönemindeki lise öğrencilerinin, umutsuzluk düzeyleri ile boyun eğici davranışları arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Beck Umutsuzluk Ölçeği, Boyun Eğici Davranışlar Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Kişisel bilgi formu öğrencilerin cinsiyeti, sınıf düzeyi, algılanan sosyoekonomik düzeyi ve algılanan anne baba tutumları ile ilgili soruları içermektedir. Araştırma ilişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. İstanbul ili Sultangazi ve Şişli ilçelerinde bulunan ve farklı liselerde okuyan 174 kız, 134 erkek, toplam 308 öğrenci araştırmaya katılmıştır. Veriler SPSS 22.0 istatistik paket programı ile analiz edilmiştir. Analiz sürecinde t testi , ANOVA, Post-Hoc testlerinden Bonferoni analizi ve Pearson Korelasyon Katsayısı Çarpımı yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; öğrencilerin umutsuzluk düzeyleri ile boyun eğici davranış düzeyleri arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Öğrencilerin umutsuzluk düzeyleri arttıkça boyun eğici davranış düzeyleri de artmaktadır. Öğrencilerin umutsuzluk düzeyleri, algılanan anne baba tutumuna göre istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılaşmakta ancak cinsiyet, sınıf düzeyi ve algılanan sosyoekonomik düzey değişkenlerine göre istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılaşmamaktadır. Öğrencilerin boyun eğici davranışları cinsiyet değişkenine göre farklılaşmakta ancak sınıf düzeyi, algılanan sosyoekonomik düzey ve algılanan anne baba tutumuna göre farklılaşmamaktadır. Anahtar Kelimeler: Ergenlik, Umutsuzluk, Boyun Eğici Davranış.